Ad van Loon (links) en Marco van Hassel zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van het bloemencorso. 'We zijn inmiddels zo professioneel dat veel andere verenigingen een voorbeeld aan ons kunnen nemen.' foto Riet Pijnappels
Geen corsofanaat die afgelopen week niet angstvallig de weersverwachtingen in de gaten heeft gehouden.
Zie ook:
Iedere Zundertenaar weet dat mooi weer voor het bloemencorso, dat niet voor niets 'een ontmoeting met de zon' heet, net zo belangrijk is als een bruid voor een bruidegom.
Immers, niets zo treurig als een stoet kleurrijke praalwagens die in stromende regen door de straten trekt, en een schaars aanwezig publiek dat zo diep onder de paraplu's schuilgaat dat het van de optocht nauwelijks iets ziet.
Dat het grillige Hollandse klimaat niet alleen de sfeer flink kan verpesten, maar tevens de grootste risicofactor van het evenement, wordt door Marco van Hassel (45) van de Stichting Bloemencorso nadrukkelijk beaamd.
Hij is portefeuillehouder Facilitair en Optocht en belast met de veiligheidsmaatregelen voor, tijdens en na de optocht. Een grote verantwoordelijkheid, vindt hij. Want een ongeval of foute inschatting kan dramatische gevolgen hebben bij zo'n grootschalig evenement. Daarom wordt al dagen van tevoren alles dubbel gecheckt: de tribunes, de parkeervelden, de bakkramen en de verkeersroutes.
Op de corsodag zelf steken 's ochtends alle operationele diensten, zoals politie, brandweer, Rode Kruis en de veiligheidscommissie, de koppen bij elkaar voor een laatste overleg. Het weer staat dan meestal bovenaan de agenda. Voor iedere situatie is een 'slechtweerscenario', aldus Van Hassel: "Bij heel harde wind kunnen we besluiten om de route te veranderen of de wagens stil te zetten. Er zijn wagens van negen meter hoog. Als daar de wind vat op krijgt, bestaat het risico dat hij omgaat." Ook bij zware regenval wordt in de gaten gehouden of onderdelen niet te zwaar worden belast en afbreken. "Als alles nat wordt, wordt zo'n bloemenwagen twee tot drie keer zo zwaar. Je moet er niet aan denken dat er stukken losscheuren en in het publiek terecht komen."
De optocht wordt vanuit een zenuwcentrum nauwlettend in de gaten gehouden. Op de route staan drie camera's en er lopen 170 vrijwilligers rond met portofoons, die met de hulpdiensten in verbinding staan. Van Hassel: "We zijn met 300 à 400 man op de been om de optocht in goede banen te leiden."
In de weken van tevoren is oud-brandweerofficier Ad van Loon (62), het toeziend oog op de veiligheid van de bouwconstructies van de enorme wagens. Hij is voorzitter van de commissie Veiligheid. "We letten erop dat er solide wordt gelast en de zwaartepunten van de wagens goed verdeeld zijn." Afgelopen jaren zijn er vuistdikke draaiboeken ontwikkeld om de veiligheid zo goed mogelijk te waarborgen, vertelt hij. "We zijn inmiddels zo professioneel dat veel carnavals- en corsoverenigingen een voorbeeld aan ons kunnen nemen." Niet voor niets is het Zundertse corso een landelijk pilotproject voor veiligheidsmaatregelen in en rondom bouwtenten. Ad van Loon (links) en Marco van Hassel zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van het bloemencorso. 'We zijn inmiddels zo professioneel dat veel andere verenigingen een voorbeeld aan ons kunnen nemen.' foto Riet Pijnappels Geen corsofanaat die afgelopen week niet angstvallig de weersverwachtingen in de gaten heeft gehouden. Maar al dagen zingt het in de bouwtenten rond: 'We hebben geluk. Het ziet er goed uit'.
Iedere Zundertenaar weet dat mooi weer voor het bloemencorso, dat niet voor niets 'een ontmoeting met de zon' heet, net zo belangrijk is als een bruid voor een bruidegom.
Immers, niets zo treurig als een stoet kleurrijke praalwagens die in stromende regen door de straten trekt, en een schaars aanwezig publiek dat zo diep onder de paraplu's schuilgaat dat het van de optocht nauwelijks iets ziet.
Dat het grillige Hollandse klimaat niet alleen de sfeer flink kan verpesten, maar tevens de grootste risicofactor van het evenement, wordt door Marco van Hassel (45) van de Stichting Bloemencorso nadrukkelijk beaamd.
Hij is portefeuillehouder Facilitair en Optocht en belast met de veiligheidsmaatregelen voor, tijdens en na de optocht. Een grote verantwoordelijkheid, vindt hij. Want een ongeval of foute inschatting kan dramatische gevolgen hebben bij zo'n grootschalig evenement. Daarom wordt al dagen van tevoren alles dubbel gecheckt: de tribunes, de parkeervelden, de bakkramen en de verkeersroutes.
Op de corsodag zelf steken 's ochtends alle operationele diensten, zoals politie, brandweer, Rode Kruis en de veiligheidscommissie, de koppen bij elkaar voor een laatste overleg. Het weer staat dan meestal bovenaan de agenda. Voor iedere situatie is een 'slechtweerscenario', aldus Van Hassel: "Bij heel harde wind kunnen we besluiten om de route te veranderen of de wagens stil te zetten. Er zijn wagens van negen meter hoog. Als daar de wind vat op krijgt, bestaat het risico dat hij omgaat." Ook bij zware regenval wordt in de gaten gehouden of onderdelen niet te zwaar worden belast en afbreken. "Als alles nat wordt, wordt zo'n bloemenwagen twee tot drie keer zo zwaar. Je moet er niet aan denken dat er stukken losscheuren en in het publiek terecht komen."
De optocht wordt vanuit een zenuwcentrum nauwlettend in de gaten gehouden. Op de route staan drie camera's en er lopen 170 vrijwilligers rond met portofoons, die met de hulpdiensten in verbinding staan. Van Hassel: "We zijn met 300 à 400 man op de been om de optocht in goede banen te leiden."
In de weken van tevoren is oud-brandweerofficier Ad van Loon (62), het toeziend oog op de veiligheid van de bouwconstructies van de enorme wagens. Hij is voorzitter van de commissie Veiligheid. "We letten erop dat er solide wordt gelast en de zwaartepunten van de wagens goed verdeeld zijn." Afgelopen jaren zijn er vuistdikke draaiboeken ontwikkeld om de veiligheid zo goed mogelijk te waarborgen, vertelt hij. "We zijn inmiddels zo professioneel dat veel carnavals- en corsoverenigingen een voorbeeld aan ons kunnen nemen." Niet voor niets is het Zundertse corso een landelijk pilotproject voor veiligheidsmaatregelen in en rondom bouwtenten. Ad van Loon (links) en Marco van Hassel zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van het bloemencorso. 'We zijn inmiddels zo professioneel dat veel andere verenigingen een voorbeeld aan ons kunnen nemen.' foto Riet Pijnappels Geen corsofanaat die afgelopen week niet angstvallig de weersverwachtingen in de gaten heeft gehouden. Maar al dagen zingt het in de bouwtenten rond: 'We hebben geluk. Het ziet er goed uit'.
Iedere Zundertenaar weet dat mooi weer voor het bloemencorso, dat niet voor niets 'een ontmoeting met de zon' heet, net zo belangrijk is als een bruid voor een bruidegom.
Immers, niets zo treurig als een stoet kleurrijke praalwagens die in stromende regen door de straten trekt, en een schaars aanwezig publiek dat zo diep onder de paraplu's schuilgaat dat het van de optocht nauwelijks iets ziet.
Dat het grillige Hollandse klimaat niet alleen de sfeer flink kan verpesten, maar tevens de grootste risicofactor van het evenement, wordt door Marco van Hassel (45) van de Stichting Bloemencorso nadrukkelijk beaamd.
Hij is portefeuillehouder Facilitair en Optocht en belast met de veiligheidsmaatregelen voor, tijdens en na de optocht. Een grote verantwoordelijkheid, vindt hij. Want een ongeval of foute inschatting kan dramatische gevolgen hebben bij zo'n grootschalig evenement. Daarom wordt al dagen van tevoren alles dubbel gecheckt: de tribunes, de parkeervelden, de bakkramen en de verkeersroutes.
Op de corsodag zelf steken 's ochtends alle operationele diensten, zoals politie, brandweer, Rode Kruis en de veiligheidscommissie, de koppen bij elkaar voor een laatste overleg. Het weer staat dan meestal bovenaan de agenda. Voor iedere situatie is een 'slechtweerscenario', aldus Van Hassel: "Bij heel harde wind kunnen we besluiten om de route te veranderen of de wagens stil te zetten. Er zijn wagens van negen meter hoog. Als daar de wind vat op krijgt, bestaat het risico dat hij omgaat." Ook bij zware regenval wordt in de gaten gehouden of onderdelen niet te zwaar worden belast en afbreken. "Als alles nat wordt, wordt zo'n bloemenwagen twee tot drie keer zo zwaar. Je moet er niet aan denken dat er stukken losscheuren en in het publiek terecht komen."
De optocht wordt vanuit een zenuwcentrum nauwlettend in de gaten gehouden. Op de route staan drie camera's en er lopen 170 vrijwilligers rond met portofoons, die met de hulpdiensten in verbinding staan. Van Hassel: "We zijn met 300 à 400 man op de been om de optocht in goede banen te leiden."
In de weken van tevoren is oud-brandweerofficier Ad van Loon (62), het toeziend oog op de veiligheid van de bouwconstructies van de enorme wagens. Hij is voorzitter van de commissie Veiligheid. "We letten erop dat er solide wordt gelast en de zwaartepunten van de wagens goed verdeeld zijn." Afgelopen jaren zijn er vuistdikke draaiboeken ontwikkeld om de veiligheid zo goed mogelijk te waarborgen, vertelt hij. "We zijn inmiddels zo professioneel dat veel carnavals- en corsoverenigingen een voorbeeld aan ons kunnen nemen." Niet voor niets is het Zundertse corso een landelijk pilotproject voor veiligheidsmaatregelen in en rondom bouwtenten.
