BREDA - Meestal houden de gebreoders Peenen het bij showgevechten. Maar niet op 9, 10 en 11 juli. Dan doen ridders Toin en Pascal mee aan het WK Jousting in Frankrijk. Op volle kracht.
Twee ridders te paard, die met een houten lans van bijna vier meter zo hard
mogelijk op elkaar af stormen.Een enorme klap, splinterend hout. Wie blijft
er op zijn paard zitten?
"Ja, het gaat er flink hard aan toe", grinniken Toin (42) en Pascal
(37) Peemen uit Breda. "Dit is geen sport voor watjes. Blauwe plekken
horen erbij."
Dat geldt voor de ridderspektakelshows, waarmee de broers al vijftien jaar
door Nederland, Duitsland en België trekken, maar op het wereldkampioenschap
jousting (riddersteekgevecht) op het domein Moncley in het Franse dorp
Besancon gaat het er nog veel harder aan toe, weten ze. Want dan is het een
echt gevecht. Man tegen man, paard tegen paard. De eer van Nederland staat
op het spel. "De paarden liggen op het moment van de klap vol op
snelheid. Tussen de 35 en 45 kilometer per uur. Dat komt dus echt wel aan.
Er gaat wel eens een schild doormidden." De Bredase broers kijken er al
naar uit.
Toin en Pascal Peemen doen samen met collega Bas Boterbloem uit Voorburg dit
jaar voor het eerst mee aan het WK. Het is ook voor het eerst dat Nederland
een ploeg daar naartoe stuurt. "We werden vorig jaar gevraagd, of we
daar zin in hadden", zegt Toin. "Leek ons wel leuk. We hadden er
toen nog geen idee van dat het zo'n groot evenement is. Er doen 23 teams uit
zestien landen mee, onder andere uit Amerika, Nieuw-Zeeland en Rusland en
Australië."
Pascal en Toin hebben speciaal voor het WK voor enkele duizenden euro's een
nieuw stalen harnas aangeschaft. "We hadden natuurlijk al harnassen en
zo, maar die waren niet geschikt voor jousting-gevechten." Ze hebben
niet meteen voor de duurste uitrusting gekozen. "Die worden op maat
gemaakt en kosten zomaar 25.000 euro. Dat is voor deze ene keer wel wat erg
prijzig."
De harnassen zijn ook zo duur vanwege de strenge veiligheidseisen. Het
borststuk is 1,5 millimeter dik, de helm 2 millimeter. En dan zijn er nog
been- en armstukken. "Er hangt in totaal zo'n 15 kilo staal aan je lijf."
Met name het hoofd en de hals zijn kwetsbaar. Vanwege de veiligheid hebben
de deelnemers slechts een smal spleetje om door te kijken. "Als je de
helm op hebt, kan je alleen nog maar recht vooruit kijken. En zelfs dan zie
je niet veel", grijnzen de broers zorgeloos. "Het gevecht gaat
grotendeels op het gevoel."
De bedoeling van het steekspel is om met de balsahouten lans het schild van de
tegenstander te raken. Dat levert de meeste punten op. Op het harnas is ook
toegestaan, maar levert minder punten op. Raak je echter de helm van de
ander, dan krijg je vijf punten aftrek en wie een paard raakt, wordt
onmiddellijk gediskwalificeerd. "En je krijgt maar één kans. Missen is
verliezen."
Hoewel het er spectaculair uitziet, een brekende lans levert extra punten op,
gebeuren er weinig ongelukken. "En met de paarden gebeurt helemaal
niets. Het is een zeer diervriendelijke sport, ook al denken mensen daar
soms anders over", zegt Pascal. "In mijn vijftien jaar als ridder
is er nog nooit een paard geblesseerd geraakt. Met springen en dressuur
gebeuren veel meer ongelukken."
Wel moet een jousting-paard zorgvuldig gekozen worden. "Je moet een paard
hebben dat dóórloopt bij het zien van een tegenstander. Ook snelheid is
belangrijk en het dier moet onder alle omstandigheden rustig blijven. In ons
geval is dat zeker belangrijk, omdat we soms voor duizenden mensen optreden."
Hoewel Toin en Pascal voor het eerst meedoen aan het WK, gaan ze toch voor een
podiumplaats. Toin: "Ons voordeel is dat wij paardenmensen zijn. Wij
zijn allereerst ruiters en daarna ridders. Bij de meeste andere deelnemers
is het net andersom. Die hebben een passie voor de middeleeuwen en zijn
daarom gaan rijden. Maar juist het rijden is belangrijk om te winnen. Als
onze tegenstander een beetje op gang komt, zijn wij al op volle snelheid en
halverwege de baan van 50 meter. Dan ben je in het voordeel. Nee, dat rijden
lukt wel. Het moeilijkste is goed mikken."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.






























