BREDA - Bewoners van zorgcentrum De IJpelaar halen herinneringen op aan de 'verhalentafel'. Via een computer kunnen cliënten op drie schermen oude beeld- en geluidsfragmenten afspelen. foto Ron Magielse/het fotoburo Bewoners van zorgcentrum De IJpelaar hebben sinds gisteren de beschikking over een 'verhalentafel'. Met het meubel, waar drie schermen ingebouwd zitten, kunnen de ouderen beeldfragmenten van 1920 tot 1990 bekijken.
De verhalentafel is een geschenk van stichting Maria Mediatrix, naar het idee van Lydia Verheijen. Er staan nu tachtig muziekfilmpjes, Polygoonjournaals en ander historisch beeldmateriaal op de computer. Als locatiemanager Wilfried Goris en Maria Mediatrixbestuurslid Jan Spruit het doek van de tafel lichten, demonstreren mevrouw Beek en meneer Verdaasdonk hoe het apparaat bediend wordt. Al snel zingen ook de overige cliënten mee met Willie en Willeke Alberti. Naast een touchscreen kunnen de bewoners ook gebruikmaken van twee knoppen om het apparaat te bedienen: een gele om door de menu's te bladeren en een rode om te bevestigen. Nadeel is volgens de cliënten dat de drie schermen op dezelfde computer zijn aangesloten. De monitors laten dus hetzelfde beeld zien en zijn ook vanuit drie plekken te besturen. Mevrouw Beek: "Wij waren net iets aan het kijken, maar toen iemand aan de andere kant op een knop drukte, vloog de film weg." "Maar door af te spreken met zijn allen hetzelfde te kijken, los je dat op", gaat haar buurvrouw, mevrouw Bink, verder. Ieder jaar komen er via internet tachtig nieuwe video's bij. "Het doel van de verhalentafel is om de communicatie tussen ouderen te bevorderen en eenzaamheid tegen te gaan", vertelt Astrid Baremans, die opkomt voor het cliëntenbelang. "Als de mensen samen naar beelden van vroeger kijken, kunnen ze samen herinneringen ophalen en erover in gesprek gaan." Op de verhalentafel zijn ook typisch Bredase filmpjes te zien. "De bedoeling is dat er nog meer Bredaas materiaal bijkomt", vertelt Baremans. Het meubelstuk kost in totaal twaalfduizend euro. Volgens Spruit ligt dit vooral aan de auteursrechten die aan Buma/Stemra betaald moeten worden en de ontwikkelingskosten van de tafel.
Inmiddels zijn er zo'n zestig verhalentafels in Nederland, waarvan er drie in Breda staan. De andere twee staan bij andere verzorgingshuizen via de stichting Elisabeth.
