BREDA - Bij die broeder Gerard op Haïti weet je honderd procent zeker dat je geld op de goede plek terechtkomt.
Zegt de ene actievoerder. Geef je het aan giro 555, dan heb je meer zekerheid dat het lukt om snel grootschalige hulp bij de bevolking te krijgen. Zegt de andere organisator van een benefiet voor Haïti.
Die vraag is de uit Bergen op Zoom afkomstige Martijn van Schaik allang voorbij. Hij besloot tot een benefietactie, zondag in café Het Zwijnshoofd in zijn geboorteplaats: Binnefiet(s)e. Van Schaik haakt aan bij de landelijke inzameling op giro 555 van de SHO (Samenwerkende Hulporganisaties). "Ik ga niet kniezen over de vraag of bij de acties voor de slachtoffers van de tsunami mogelijk veel mis is gegaan en of alle geld daar goed besteed is."
Hij wordt eerder afgeschrikt door het idee van versnippering van hulp als goedwillende, individuele burgers op pad gaan, dan door de vrees dat er geld aan de strijkstok blijft hangen. "Een grote organisatie heeft ook meer power en deskundigheid. Er moet nu op Haïti heel snel heel veel gebeuren voor heel veel mensen. Dat eist daadkracht."
Toch overweegt hij een deel van de opbrengst door te sluizen naar de club van broeder Gerard. Sinds hij door de stichting achter de Zundertse Trappistenbroeder benaderd is. "Hij is daar al lang concreet bezig. Daar is ook veel voor te zeggen."
De Etten-Leurse Mary van Duuren aarzelde evenmin. "Ik weet bij die club van broeder Gerard heel zeker dat alles rechtstreeks bij hem komt en ter plekke besteed wordt. Bij zo'n landelijke actie voel je je meer als druppeltje op een gloeiende plaat."
Van Duuren heeft zelf sinds anderhalf jaar het project 'Lezen voor een doel' voor een kindertehuis en rrn schooltje in Colombia. De opbrengst van haar kinderboekjes is nu voor broeder Gerard.
"Geef alsjeblieft niets aan giro 555. Dat is dweilen met de kraan open." Publicist Theo Ruyter, tot voor kort woonachtig in Langeweg, ergert zich mateloos aan de manieren waarop hulp aan Haïti wordt geboden. "Geld is het probleem niet. Hulporganisaties hebben genoeg reserves." Het is hem een raadsel waarom mensen in situaties als deze toch geld willen geven. "Het enige dat ik kan bedenken, is dat ze solidariteit willen tonen."
Ruyter ziet veel meer heil in preventieve acties. "Waarom is er nu nog steeds geen internationale organisatie die hulp bij dit soort rampen coördineert? Nu doet iedereen maar wat. Dergelijke verbrokkeling is pure geldverspilling." Hij verwijst naar de acties rondom de tsunami-ramp, waarbij veel geld niet op de plaatsen van bestemming kwam. Volgens hem gaat het nu om een herhaling van zetten. "Het is weer één chaos."
"Chaos is nu eenmaal inherent aan grote rampen", meent Jack van Ham. De Zevenbergenaar, directeur van de interkerkelijke organisatie voor ontwikkelingssamenwerking ICCO, vindt het wel degelijk nuttig om geld te storten op 555. "Ik ben het strijkstokverhaal een beetje beu. Elke organisatie kost geld en foutloos werken bestaat niet. Elke ramp kent andere omstandigheden."
Van Ham wil er niet aan om groot en klein met elkaar te vergelijken. Zijn advies: "Geef aan alle twee."
Zo iemand is Udo Uyterwijk uit Breda, directeur van het Havenschap Moerdijk. Ruim twintig jaar geleden adopteerden hij en zijn vrouw een jongetje en een meisje uit Haïti. "Ik heb rondgelopen op de plekken die nu totaal verwoest zijn." Hij heeft al 'vrijmoedig' geld gestort op giro 555. En als er bij hem aan de deur zou worden gecollecteerd voor broeder Gerard, zou hij geld in de bus stoppen. "Natuurlijk. Ik heb destijds gezien hoe onbaatzuchtig de 'roomsen' daar de Haïtianen helpen. Dat heeft diepe indruk gemaakt op mij."
Sorteer reacties
