Het is extreem en grillig. Het gemiddelde bestaat hier in geen enkel
opzicht.
De eerste keer dat ik hier was dacht ik meteen: ik kom
terug. Ik ging en ontmoette mijn partner Alessio.
We hebben een
zoontje van twee, Thomas. Mijn draaitafels heb ik aan de wilgen gehangen, ik
had zo'n beetje door heel Europa gedraaid en ik had dat wel gezien.
Schrijven is mijn andere grote passie. Dat is wat ik doe: schrijven over
Sicilië, de volkscultuur en de recepten.
Het leven op Sicilië
is rauw. Honger doet dingen met mensen die je je niet realiseert als je er
niet in zit. Ja, er is nog steeds honger, al is de situatie beter dan pakweg
dertig jaar terug. Er is geen geld en het leven is slecht georganiseerd. Een
organisatorische puinhoop; de wet verandert continu.
Of dat
samenhangt met de maffia? Die draagt waarschijnlijk wel bij aan de armoede.
De maffia leeft met een hoofdletter L. Dat is geen mythe. Maar in het
dagelijks leven heb je er weinig mee te maken. Verder wil ik het daar liever
niet over hebben. De maffia is zo gecompliceerd, gaat zó ver terug. Het
voert gewoon te ver.
Ik woon met Alessio en Thomas in Catania,
stad aan de voet van de Etna. De aanwezigheid van een nog werkende vulkaan
heeft een bijzonder effect. Catania is in het verleden meerdere malen
volledig verwoest door een uitbarsting. Sicilianen weten nooit wat ze over
een uur gaan doen. Ik ben ervan overtuigd dat dat met die verwoestingen
samenhangt. En ook: de intense manier waarop Sicilianen leven.
Eigenlijk heeft Sicilië niets met de rest van Italië te maken. Het ligt
dichter bij Afrika, dan bij Rome of bij Milaan. Het vasteland van Italië is
veel geciviliseerder dan dit eiland. Hier zijn alle volken geweest. De
Grieken, de Byzantijnen, de Engelsen, de Duitsers....
De
Siciliaanse keuken is de keuken van een 25 eeuwen oude beschaving. Een
wereldkeuken. Met weer die extremen. Veel zoet en zuurgerechten. Lasagna met
gehakt en chocola. Pasta met sardienen en rozijnen. Sinaasappelsalade met
chilipepers. En alles dagvers. Want eten is een religie en het ligt op
straat. Citrusvruchten op de parkeerplaats waar je je auto zet, amandelen
langs de berm en overal cactusvijgen.
Ik ben onmiddellijk opgenomen
door mijn Siciliaanse schoonfamilie. Echt geweldig. Mijn schoonmoeder
bestelde onmiddellijk een Italiaans-Nederlands woordenboek toen ik hier kwam
wonen. Siciliaanse familiebanden zijn hecht.
Siciliaanse mannen
zijn heel mannelijk. Macho. Dat machismo heeft ook een bepaalde
aantrekkingskracht. Komt je partner thuis en zegt: 'Doe je mooiste kleren
aan, ik neem je mee uit.' Relaties zijn intens. Net als het hele leven.
Eer is erg belangrijk. Als je openlijk in twijfel trekt wat iemand zegt of
doet is dat echt heel erg, terwijl dat in Nederland gewoon kan. Ik heb mijn
kookboek met verhalen achter de recepten bijna af. Binnenkort ga ik een
uitgever zoeken.
Locatie: Catania, Sicilië
Wie: Loes Janssen, voorheen DJ Loes
Lee (35)
Wat: Journalist
Van: Nuenen
Sinds: 2005
