Florø is het meest westelijke kuststadje van Noorwegen.
De moeder van mijn man is half Noors en hij heeft er zijn eerste stapjes gezet. Dat we precies in Florø terecht zijn gekomen was puur toeval: er was hier een baan in een grafisch bedrijf voor mijn man.Ik werk in een grote wasserette en geef twee keer per week 's avonds aerobics in een sportschool. Wij zijn allemaal sportfanaten. Onze twee dochters zitten op wedstrijdzwemmen dus die rij ik heel wat heen en weer naar trainingen.
We wonen op een berg en kijken uit over water en bergen en fjorden. Echt prachtig, is het. Er komen in de zomer aardig wat toeristen, Nederlanders maar ook Noren die hierheen komen om te vissen.
Er zijn hier twee campings met speciale bakken om je vissen schoon te maken en speciale diepvriezers voor de vissen die door de vakantiegangers zijn gevangen.
Mijn man en ik hebben van de zomer zo'n houten bootje gekocht, waarmee we na het werk vaak weggaan. Broodjes mee. Koffie mee. Varen maar. Een enorm gevoel van vrijheid geeft ons dat. Je begrijpt dat wij de vakantie hier doorbrengen, hahaha.
Deze winter gaan we voor het eerst skiën. En ja, natuurlijk is er elke winter sneeuw. Nu al zijn de bergtoppen waarop wij uitkijken wit. Al klagen ook de Noren dat het niet meer is wat het geweest is met die winters, maar voor ons is het altijd nog witter dan Nederland.
Waar ik nog steeds aan moet wennen: dat het 's winters zo snel donker wordt. Van drie uur 's middags tot de volgende ochtend. In het donker weg van huis en in het donker terug. Maar in de zomer wordt het niet donker. Dat is heerlijk.
De Noren zijn nu al bezig met kerst. Dat is hier veel grootser dan in Nederland. Iedereen geeft elkaar cadeaus. Niet alleen je eigen gezin maar ook je vrienden, je nichtjes, je buren, je vriendinnen. De Noorse kinderen hebben soms twee tot drie dagen nodig om alles uit te pakken. Mensen zetten er ook echt geld voor opzij.
Het Noorse kersteten is aan mij niet echt besteed. Om eerlijk te zijn: ik vind de Noorse kerstpot gewoon niet te eten. Heel veel vet vlees met witte kool en vette worsten. Elke kerst is het weer raak met dat vaste recept. Er is weinig variatie, wat dat betreft.
Het voelt niet echt alsof we zijn geëmigreerd. Het is Europa en wij praten ook nooit over emigreren maar over verhuizen. Je kunt nooit vooruit kijken hoe lang je ergens woont, toch? Maar voor nu ben ik blij dat we de keus hebben gemaakt. Onze meiden hebben het ook heerlijk. Ze spraken binnen een mum van tijd Noors.
Voor werkende ouders is het hier trouwens goed geregeld. Na een bevalling mag je een jaar thuis blijven en elke maand krijg je kinderbijslag. door Yolanda Sjoukes Florø, Noorwegen
Edith van den Bosch (39)
Sportinstructeur, wasserettemedewerkster
Galder
2005
Sorteer reacties
