Senioren weten de weg naar Huize Raffy te vinden. 'Want waar kun je nog voor vijf euro drie gangen eten met een keuze tussen Indisch of Hollands?' foto Frank Poppelaars/het fotoburo
19 apr 2008, 07:44 - BREDA - Huize Raffy bestaat sinds 1956 en richtte zich vanaf het begin op mensen uit het toenmalige Nederlandse Indië. De eerste vestiging met dertig bewoners was in de Boschstraat.
In 1986 kreeg het als eerste zorginstelling in Nederland officieel erkenning als bejaardenhuis voor Molukse ouderen, naast al bestaande erkenning voor Indische ouderen. In 2004 opende de nieuwbouw van Raffy aan de Bernard de Wildestraat. Hier is plek voor 80 bewoners.
In het pand kan iedereen iedere werkdag om 12.00 uur komen lunchen met keuze tussen Indisch of Hollands. Dat kost vijf euro voor drie gangen inclusief water en koffie of thee.
Raffy startte in mei 2007 met fitness en twinsgym voor bewoners en klanten van buiten.
In het pand heeft de Thuiszorg een kantoor, net als de buurtmeester van WonenBreburg en er is een consultatiebureau. Ze komen altijd vroeg, de vrienden die elke dinsdag komen lunchen in verzorgingshuis Raffy aan de Bernard de Wildestraat. Om het middelste tafeltje in de zaal te bemachtigen, dat groot genoeg is voor hen alle acht.
"Vandaag waren we er al om tien voor half twaalf", weet Sjan de Mooij (60). "Je moet wel, want anders ben je je plek kwijt", knikt Peter van Oosterhout (64) instemmend.
En hun plekje, dat willen ze niet kwijt. Daarvoor is de wekelijkse lunch te gezellig en te lekker. Want waar kun je nog voor vijf euro drie gangen eten met een keuze tussen Indisch of Hollands? "Vooral de smoor, die is hier zo ontzettend lekker", blikt Sjan al genietend vooruit.
Dat lekkere eten is de reden dat ze al drie jaar lang iedere dinsdag samen met haar man vanuit Hooge Zwaluwe naar de Hoge Vucht rijdt. Op bezoek bij haar zus in Hoge Vucht las ze ooit in een foldertje over Raffy en het eten daar. "Voor de gein zijn we toen eens een kijkje gaan nemen. En hier leerden we meteen mensen kennen."
Zoals Peter en zijn vrouw. Die had via via gehoord over de lekkere lunch en liep er een keertje binnen. Zo ontstond een vriendengroep die elkaar één keer in de week ontmoet bij Raffy maar ook daarbuiten contact houdt. "Ik volg nu computerles bij iemand hier aan tafel." "En we gaan ook nog wel eens met zijn allen uit eten of bij elkaar op bezoek", vult Van Oosterhout aan.
Dat Indische, dat is waarin Raffy zich onderscheidt van alle andere zorginstellingen in de regio. Want sinds de oprichting in 1956, toen nog aan de Boschstraat, specialiseert Raffy zich in zorg voor mensen met een Molukse of Indische achtergrond.
Dat zie je, zeker na de verhuizing in 2004 naar de Bernard de Wildestraat, terug in de inrichting. Maar ook in het eten, waarvoor Raffy een speciale sambalkeuken heeft waar gerechten als ritjah, rodoh, dendeng belam en abon sabi worden gekookt. Die zorgt bijna constant voor een warme geur in het gebouw.
En juist dat eten blijkt dus keer op keer hét middel te zijn waarmee het zorgcentrum mensen over de streep trekt.
"Daar hebben we toen we hier kwamen dus ook bewust voor gekozen. We beschouwen het als onze taak om voor senioren te zorgen en om een bijdrage te leveren aan deze wijk. Het eten is een manier om mensen binnen te krijgen. Van daaruit kun je ze hulp bieden als het nodig is", schetst Van der Pluijm de aanpak.
Daarbij werkt het zorgcentrum nauw samen met de Thuiszorg en de Stichting Ouderenwerk Breda. "Het begint simpel. Als wij of de vele vrijwilligers die hier meehelpen, merken dat iemand extra zorg nodig heeft, kunnen we ze wijzen op de mogelijkheden. Bijvoorbeeld de hulp die wij in huis hebben om in de wijk mensen te helpen. En als wij het niet kunnen, verwijzen we door. Omgekeerd doen zij hetzelfde. Maar voor veel mensen is elkaar ontmoeten tijdens het eten en gewoon eventjes de deur uit zijn al genoeg."
Voor de gezelligheid komt Jan van der Rijt (77) iedere week om 12.00 uur een keer samen met zijn vrouw uit de Haagse Beemden naar Raffy. Om er gezellig te eten met een oud-collega. Die stuurt het menu van te voren, zodat hij zelf kan kiezen op welke dag het Hollandse menu hem het meeste aanspreekt. "Want dat Indisch, dat vinden wij net te gekruid. Maar Hollands koken ze hier ook heerlijk."
Willy Roubos is de vrouw van die collega. Ze woont samen met haar man om de hoek en ze schuiven dagelijks aan voor de warme lunch.
De Indische kost bij Raffy vinden ze niet te versmaden. "Het is lekker en gezellig. Je kunt hier vrienden ontmoeten en het is in de buurt. Wij zouden niet anders meer willen."
Maar Raffy wil meer. Van der Pluym stelt Raffy bewust open voor groepen die een activiteit willen organiseren zolang de link met zorg, ouderen of de wijk er maar is. "Dat gaat bijna vanzelf, mensen weten ons daarvoor ook te vinden. Of het nu oud-Indiëgangers zijn, iemand die dansles geeft aan senioren, Surinaamse ouderen die hier willen vergaderen of een groep die een plek zoekt voor country en line-dansen of een school die hier een speelmiddag houdt. Ze weten dat er hier plek is en dat we als kleine organisatie ook makkelijk dingen kunnen regelen. En die activiteiten zijn ook weer leuk voor onze vaste bewoners. Het zorgt voor wat leven in de brouwerij, ook in het weekeinde." De dagelijkse lunch draagt doordeweeks bij tot een gezellige drukte. Want door de groeiende populariteit moet je er op sommige dagen vroeg bij zijn, weet Thea van Nijnatten (57). "En je kunt niet weg van je tafeltje, dan ben je je stoel kwijt", grijnst ze. Ze komt samen met haar moeder lunchen. Bob Filet uit Oosterhout (83) is voor de gezelligheid bij hen aangeschoven. Voor de lunch kenden ze elkaar niet, tijdens het eten kwebbelen ze naar hartelust.
Raffy is daarmee meer en meer in trek en vormt op die manier een hart voor de buurt.
Van der Pluijm zou graag willen uitbreiden. "Een oranjerie in de tuin bijvoorbeeld is een wens die we al heel lang koesteren. In zo'n grote kas zouden we planten kunnen houden die onze bewoners nog uit Indië kennen, orchideeën bijvoorbeeld. En mensen zouden elkaar ook daar kunnen ontmoeten en misschien helpen bij het onderhoud. We zoeken daar nog sponsors voor."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
Echt Indonesisch die mensen hebben een hart van goud.
