Tine Merkx vindt vooral de voorgevel van het nieuwste poppenhuis in haar collectie prachtig. foto Ingrid Bertens/het fotoburo
Voor een groot deel maakt Merkx de minimeubeltjes en -mensjes zelf, maar af en toe krijgt zij authentieke spulletjes: "De oudste stukken hier dateren van 1885."
Afgelopen week is er een nieuw poppenhuis aan de collectie toegevoegd en wel een heel bijzonder exemplaar, zegt Merkx.
"Een vrouw uit Arnhem had ons miniatuurmuseum bezocht en belde mij op: ze had nog een poppenhuis thuis. Omdat ze kleiner ging wonen moest ze het kwijt, maar wel ergens waar het goed terecht zou komen. Er bleek een hele historie achter het huis schuil te gaan."
De Arnhemse kreeg het poppenhuis na de Tweede Wereldoorlog van haar oom en tante. Deze hadden het gemaakt en cadeau gegeven aan een joods buurmeisje, maar zij werd met haar gezin gedeporteerd naar Duitsland. Toen de oorlog voorbij was, heeft de familie nog gewacht tot 1952, maar het meisje kwam niet meer terug, dus kreeg het nichtje het huis.
Merkx: "Ik ben echt geraakt door dit verhaal, misschien omdat ik zelf nog de oorlog heb meegemaakt. Het idee dat dat joodse meisje nog met die meubeltjes heeft gespeeld, vlak voordat ze werd weggevoerd. Zonder sensatie te willen maken, denk ik wel dat zoiets emoties bij de bezoekers van het museum oproept."
Alles in het poppenhuis is nog authentiek, vertelt Merkx.
"Ik heb er niks aan hoeven restaureren, en het interieur was helemaal compleet. De meubeltjes en apparaten zijn nagemaakt zoals ze in de jaren dertig en veertig van de twintigste eeuw werkelijk bij de mensen thuis stonden. De voorgevel is ook prachtig, net een sjiek grachtenpand of herenhuis. We hebben het poppenhuis een mooi plekje in de zaal gegeven en zullen er goede zorg voor dragen."
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.



Sorteer reacties




















