Niet alleen het plan komt uit de lucht vallen, ook de naam: Fris & Fruitig. Welk reclamegenie komt er deze keer mee weg? Weet je wel wat de gevolgen zijn?
Luister maar.
"Waar woont u?"
"In Fris en Fruitig..."
"Zozo... En in welke straat?"
"De Aardbei. Dat is de hoek om bij de Bosvrucht... Honderd meter doorrijden tot aan het Vruchtenpulppad. Dan ben je er. "En waar woont u, als ik vragen mag?"
"Net aan de andere kant van het spoor. In Rot en Ranzig... Aan het Bunzingveld. Vlakbij buurthuis de Walgvogel."
Het klinkt onrealistisch, maar in Breda kan het altijd gekker. In de Blauwe Kei durf ik daarom de weg niet meer te vragen.
"Mevrouw, kunt u me vertellen waar de Klitsert is? Ik heb gehoord dat het vlak bij de Vingerhoed ligt, maar ik kan hem echt niet vinden."
Kijk uit, hè... D'r zijn er wel voor minder opgepakt, als het gaat om aantasting van de goede zeden.
Breda kent meer van die potsierlijke straatnamen. Neem Westerpark. Een mooie buurt, maar toch ben ik blij dat ik niet aan het Staartblauwtje of Bruinzandoogje woon. Tenslotte weet niet iedereen dat het om vlinders gaat...
Op termijn gaat het belastingkantoor aan de Gasthuisvelden tegen de vlakte. Daarvoor in de plaats komt geheid een woonwijk. Er doet al een naam voor deze buurt de ronde onder projectontwikkelaars: 'Geknipt en Geschoren'.
Ik heb al een optie op een mooie woning. Adres: Kale Kip 13.
Maar goed, terug naar de werkelijkheid van vandaag. In het Heuvelkwartier gaat het Dr. Struyckenplein en directe omgeving op de schop. Hartstikke mooi. Chique plan. Niks mis mee. Bovendien is de naam voor het project ook nog wel te pruimen: 'Struyckenwijk'. Maar uiteindelijk gaat het toch weer fout. Dat is wanneer de onvermijdelijke PR-figuur aan de slag gaat om het project op te leuken. Voor die lui is flatjes bouwen alleen niet genoeg. Nee, het nieuwe buurtje moet ook een eigen gezicht krijgen. Een i-maa-goo... Daarom heeft de propagandachef van dienst de Struyckenwijk tot 'bakfietswijk' gebombardeerd. Jaja... Weet u wat een elektrische Woezel & Pip-bakfiets kost? Nee? 1.699 euro! En dat is de actieprijs. Zonder korting kost zo'n ding 2.099 euro.
Dat is dus een maandsalaris voor de gemiddelde bewoner van het Heuvelkwartier.
Bruto! Maar niet getreurd. Een niet-elektrische variant kost slechts duizend piek. Me dunkt, een koopje... Zeker in een wijk waar ruwweg een op de acht inwoners zonder werk zit.
Trouwens, als bewoner van pak 'm beet de Hudsonstraat zou ik denken: 'Waar moet ik die bakfiets eigenlijk laten? Ik woon in een portiekwoning. Net als al mijn buren in de Struyckenwijk...'
Kijk, dat er in het Ginneken en Zandberg intussen meer bakfietsen dan Range Rovers rondrijden, dat is logisch.
Dat past een beetje bij de gezellige happy go lucky-mentaliteit van deze wijken, waar het leven bourgondisch voortkabbelt en de bakfiets is uitgegroeid tot statussymbool van de geslaagde, hoger opgeleide en bovendien aantoonbaar vruchtbare middenklasse.
Maar als bewoner van de Heuvel zou ik me beledigd voelen, wanneer ze me zo'n fietspadverstoppende wankelbak op wielen zouden aansmeren: "Hoezo bakfiets? Doe mij maar een bak Amstel.
En nou wegwezen naar je Fris & Fruitig-wijkje, mafkees met je havo-brilletje!"
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.



Sorteer reacties




















