Ontbijt op de Ginnekenmarkt met Baron Arthure le Dernierre du Moment en burgemeester Peter van der Velden. Op het menu staat onder meer vette worst, hetgeen een prima bodem oplevert voor een dagje carnavallen. archieffoto Ramon Mangold/het fotoburo
Wat hebben peejenstââmp, draaikesvlees en worstenbrood met elkaar gemeen? De carnavalsvierders in ut Kielegat zijn er gek op. Plaatselijke supermarkten hebben dat ook begrepen.
Stapels stamp met jus en vette worst gaan in de aanbieding zodra de carnavalsleut Breda gaat overheersen. Eetcafés schrappen de gerookte eendenborst van het menu om plaats te maken voor boerenkool en spek.Carnaval en stevige winterkost vormen al eeuwenlang een succesvol verbond. Pieter Breughel schilderde in 1559 al tafels vol met eten bij het vastleggen van een uitbundige vastenavondviering. Deze schranspartij is een logisch gevolg op een besluit uit 1091. Tijdens het Concilie van Benevento is afgesproken om voortaan veertig dagen voor Pasen te gaan vasten. Geleidelijk leidde de laatste mogelijk om uitbundig te kunnen eten en drinken tot steeds grotere feesten met kostuums, persiflages en een ongeremd consumptiegedrag. Zo'n vastenavondfeest kon in de zestiende eeuw met gemak drie dagen duren.
Hoewel vrijwel niemand het vasten nog serieus neemt, is het consumptiegedrag voor Aswoensdag nauwelijks veranderd. Veel, is nog altijd het motto, wat in de praktijk vooral geldt voor de drank.
Stevig eten is daarbij noodzakelijk om te voorkomen dat het feest vroegtijdig moet worden gestaakt door dronkenschap of kater. Een bord peejenstââmp is dan een prima keuze, mits het maaltje is voorzien van een kuiltje vette jus, weet voedseldeskundige Karin Barendregt. Vet zorgt ervoor dat de alcohol geleidelijk in het bloed wordt opgenomen, laat de Bredase weten. Dus laat maar doorkomen die eieren met spek, neem tussendoor gerust een shoarma en laat die bak met friet vooral niet staan.
Al dat woeste wintervoedsel heeft volgens Barendregt nóg een niet te onderschatten voordeel. Een gezin kan moeiteloos een paar dagen vooruit met een volle pan stamppot of erwtensoep. Dit voorkomt dat de carnavalsvierder onnodig veel tijd in de keuken moet doorbrengen, terwijl het feest ongenadig zonder hem of haar doorraast.
Mocht de kater toch toeslaan, dan helpt het advies van John Hey- wood wellicht. De tijdgenoot van Breughel schreef – vrij vertaald – het volgende gedicht: 'Ik bid u, geef mij en mijn vriend het haar van de hond die ons gisteren beet'. Met andere woorden, bestrijdt de kater met de oorzaak. Deze eeuwenoude tip zal menig Kielegatter bekend in de oren klinken.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
