Wil Dassen uit Teteringen leest een oude bedelbrief uit 1999 toen ze vier miljoen gulden won in de Postcode Loterij. Ook de envelop met het bedrag heeft ze nog. 'Dit ga ik de komende dagen met dit slechte weer nog eens lezen. En dan gooi ik het weg', vertelt ze. foto Berry van der Heijden
De verrassing was groot toen Wil Dassen in de studio zag welk bedrag ze had gewonnen.
1/2
BREDA - 'Schuif alle bedelbrieven terzijde en zoek een fiscaal expert.' Dat adviseert Wil Dassen, oud-winnaar van de Postcode Loterij uit Teteringen, aan de tien nieuwe miljonairs uit Breda.
Zie ook:
Als de dag van gisteren weet ze nog hoe het winnen van 4 miljoen gulden (1,8 miljoen euro) ingreep in haar leven. Met positieve en negatieve gevolgen. In 1999 hoorde ze dat ze het superbedrag van 4 miljoen gulden had gewonnen. Samen met drie andere bewoners van haar straat mocht ze 23 miljoen verdelen. De Teteringse wil haar ervaringen graag delen om de tien miljonairs uit de Damiaanstraat te helpen. "Wanneer je zo'n groot bedrag wint, heb je geen idee wat dat betekent", vertelt de 73-jarige. "Destijds was het nog meer bijzonder. Inmiddels zijn er veel winnaars." Het was wel kantje boord. Wil was enkele jaren daarvoor weduwe geworden en had terug naar Voorschoten willen verhuizen. "Mijn dochter raadde dat af omdat je volgens haar nooit terug moet gaan naar een plek waar je gewoond hebt."
Dat bleek een wijs advies.
Net voor de kerst was ze op zoek naar een nieuwe auto. De verrassing was groot toen een man van de Postcode Loterij aanbelde en zei dat ze een auto had gewonnen, samen met andere straatbewoners. "Dat kwam te goed uit. We vertrouwden het niet", vertelt ze. Het bleek een smoesje om de mensen thuis te houden. "Uiteindelijk werden de straatbewoners met een bus opgehaald, gratis sjiek gekleed en kregen we heerlijk eten. De tv-uitzending was een geweldige ervaring", vindt ze. "En ook het ontvangstcomité daarna hier in de straat."
Het bedrag dat ze won heeft haar nooit zo geboeid. "Natuurlijk ben je blij. Toch had ik liever mijn man teruggehad."
De eerste dagen na de bekendmaking gaven naast veel leuke reacties ook heel vervelende. "Vreemden belden op, ik kreeg bedelbrieven en er werd zelfs gedreigd."
Ze besloot beveiliging in te schakelen en een alarmsysteem te laten plaatsen. Dat bracht wat rust.
Uit een plastic zak haalt ze een hele stapel met oude krantenberichten, brieven en kaarten met gelukwensen. "Ik had ze al eerder weg willen gooien", vertelt ze. "Ik kreeg verzoeken van mensen die zeiden dat ze arm waren, van mensen met een ziek kind tot een stichting die geld vroeg voor een piano voor Indonesië." Al die brieven hebben heel wat losgemaakt. "Ik heb me een jaar schuldig gevoeld." Ze kreeg goede financiële hulp van experts van de loterij. "Ik raad mensen aan ook zelf een fiscalist in de arm te nemen om te voorkomen dat je alles naar de belasting brengt. Dat scheelt veel. Het geld is uiteindelijk met mijn twee kinderen in drieën verdeeld. Ook daar is een constructie voor. En zo is het hard gegaan", vertelt ze. Klagen doet ze niet. Integendeel. "Ik ben gelukkig, heb goede vrienden, een mooi pensioen, ga lekker stappen en ik speel nog steeds golf." Ze stoort zich er enorm aan als mensen zeggen: 'O dat kun jij wel betalen'.
Ze heeft nog steeds loten van de Postcode Loterij. "Ik kan het niet maken om op te zeggen. Ook al weet ik dat ik niet meer win. Ik was daarom stomverbaasd dat de prijs in Breda was gevallen."
Zie ook pagina 22, 23 en 27
Sorteer reacties
