Helma en Cees Smolders met kat Baloe en hond Taxi, voorzien van 'punkkapsel'. foto's Frank Poppelaars/het fotoburo
Cees en Helma Smolders onderzoeken de 13-jarige Duitse staander Merel: een vaste klant.
1/2
BREDA - Aan alles komt een eind. Maar voor sommigen duurt dat wat langer dan voor anderen. Na bijna 37 jaar vindt dierenarts Cees Smolders het welletjes geweest.
Het vreemdste dier? "Een poema, alleen is die nooit verschenen.Ik werd gebeld door iemand die met zijn poema langs wilde komen. Echt vertrouwen deed ik het natuurlijk al niet. Wat het dier mankeerde, kreeg ik niet te horen en uiteindelijk is het dier ook nooit gebracht."
Of hij het had behandeld? "Natuurlijk, waarom niet. Sommige katten kunnen ook heel gevaarlijk zijn."
Cees Smolders (61) die samen met zijn vrouw Helga als assistente praktijk houdt aan de Valkenierslaan houdt het met ingang van komend jaar voor gezien. Hij heeft er dan een half mensenleven en ettelijke dierenlevens op zitten. In 1975 studeerde hij af, waarna hij na zijn militaire dienstplicht helemaal in het Friese Ferwerd als vervanger aan de slag kon. "De dierenarts die ik verving, had niet zoveel met huisdieren. Dus daar heb ik toen nogal wat werk van gemaakt. Ook met koeien en schapen kreeg ik nogal eens te maken. Heel veel verlossingen heb ik gedaan in die tijd. Ik deed toen ook voor het eerst helemaal alleen een keizersnee. Na afloop zei de eigenaar: Je kunt wel zien dat je dat vaker gedaan hebt."
Vervolgens werkte hij als waarnemer onder meer in het Limburgse America, Chaam en Tilburg om in 1985 neer te strijken in de Bredase Valkenierslaan. "Er zat hier een bakker en die hield ermee op. Toen we begonnen, stond de oven er nog. De eerste klant op het spreekuur was mijn schoonvader met een geleende kat. Het dier mankeerde niets, maar ik had mijn eerste patiënt gehad."
Stil is het sindsdien nooit meer geweest op het spreekuur. "De variatie is ook wat ik altijd het leukst aan dit vak heb gevonden. Geen dag is hetzelfde geweest. Tot het laatst ben ik nog vrijwel dagelijks wat nieuws tegengekomen."
De keerzijde van de medaille was dat hij en zijn vrouw nauwelijks vrije tijd hadden. "Tot twee jaar geleden werkten we nog zeven dagen in de week. Sindsdien hebben we zaterdag vrij en sinds een jaar nu zelfs het hele weekend."
Een ongekende luxe die naar meer smaakte. "We zijn een tijdje geleden voor het eerst vier maanden naar Frankrijk geweest en dat is heel goed bevallen."
Wat Smolders in zijn werkzame jaren vooral heeft zien veranderen, is de manier waarop mensen met dieren omgaan. "Huisdieren zijn steeds meer deel gaan uitmaken van het gezin. Je ziet ook een verschuiving van honden naar katten. Mensen zijn veel minder thuis en dat zijn katten toch makkelijker."
Dierenbezitters gaan tegenwoordig ook veel sneller naar een dierenarts, heeft Smolders ervaren. "De technische mogelijkheden zijn ook in dit vak enorm gegroeid. Het gaat ook steeds meer op geneeskunde voor de mens lijken. Je komt tegenwoordig zelfs chemo en bestraling tegen voor cavia's en konijnen. Dan vraag je je toch af of het nog om het dier zelf gaat of om op een verjaardag te vertellen dat je er voor duizenden euro's aan gespendeerd hebt."
Zelf hebben Cees en Helma Smolders en papegaai en een kat: 'achtergebleven patiënten'. Vooral de kat Winston is er een van de bekende negen levens. "De eigenaren wilden hem laten inslapen omdat het met een pootje na een aanrijding niet meer goed leek te komen. Uiteindelijk is het toch goed gekomen. Inmiddels is Winston opnieuw een keer aangereden en heeft hij door suikerziekte een zware epilepsie-aanval gekregen. Ik ben er zeven uur mee bezig geweest hem te reanimeren. En nu gaat het weer goed met hem."
Veel beter dan bij de scheidende dierenarts had Winston het niet kunnen treffen.
Sorteer reacties
