article
1.5881045
ETTEN-LEUR - In de jaren tachtig verdween de heikikker uit natuurgebied 't Merkske. Staatsbosbeheer wil hem terugbrengen. Heikikkers zijn fascinerende dieren”, verzekert Bart Hoeymans, boswachter van natuurreservaat ’t Merkske, dat in het grensgebied van Nederland en België ligt.
Natuurlijk Brabant!: Heimwee naar de heikikker
ETTEN-LEUR - In de jaren tachtig verdween de heikikker uit natuurgebied 't Merkske. Staatsbosbeheer wil hem terugbrengen. Heikikkers zijn fascinerende dieren”, verzekert Bart Hoeymans, boswachter van natuurreservaat ’t Merkske, dat in het grensgebied van Nederland en België ligt.
http://www.bndestem.nl/regio/brabant/natuurlijk-brabant-heimwee-naar-de-heikikker-1.5881045
2016-04-02T06:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.5060307.1459507874!image/image-5060307.JPG
Nederland,Fauna,Flora,natuurlijkriet,natuurlijkbrabant,trekvissen,paling,waterwegen,hermes
Brabant
Home / Regio / Brabant / Natuurlijk Brabant!: Heimwee naar de heikikker

Natuurlijk Brabant!: Heimwee naar de heikikker

Foto's
3
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Heikikker.
      Fotograaf
    • Parende heikikker
      Titel
      Parende heikikker
      Beschrijving
      Op tweede paasdag waren deze heikikkers aan het paren in het Haaksbergerveen. Het mannetje heeft slechts enkele dagen deze bijzondere kleur.
      Fotograaf
      Locatie
      Haaksbergen
    • heikikker
      Titel
      heikikker
      Beschrijving
      heikker man is slecht een korte tijd blauw tijdens de paring ,terwijl het vrouwtje bruin blijft.
      Fotograaf
      Locatie
      Vriezenveen

    ETTEN-LEUR - In de jaren tachtig verdween de heikikker uit natuurgebied 't Merkske. Staatsbosbeheer wil hem terugbrengen.

    Heikikkers zijn fascinerende dieren”, verzekert Bart Hoeymans, boswachter van natuurreservaat ’t Merkske, dat in het grensgebied van Nederland en België ligt.

    „In het vroege voorjaar trekken ze, net als bruine kikkers, massaal naar voortplantingswateren. Als ze roepen, maken ze een prachtig borrelgeluid. Het klinkt als ‘klok, klok, klok’, als een lege fles die onder water volloopt.
    Aantrekkelijk
    De mannetjes worden in de paartijd bijna fluorescerend blauw. Hoe blauwer de kikker wordt, hoe aantrekkelijker het vrouwtje hem vindt. Het is een bijzonder fenomeen dat elk jaar veel mensen trekt, vooral natuurfotografen. Maar hij is erg schuw en op zijn hoede, hij laat zich niet makkelijk fotograferen.”

    Het is hondenweer op de ochtend dat de boswachter amfibie-fuiken gaat uitzetten in de vennen van ‘t Merkske. Het gietregent en het is waterkoud. De natuur verroert zich nauwelijks, op een paar bergeenden en een blauwe reiger na.
    Ieder voorjaar plaatst Hoeymans (Agentschap voor Natuur en Bos) fuiken in de wateren om de aanwezige populaties salamanders en kikkers te monitoren. Op deze manier houdt hij een vinger aan de pols. Weet hij of het wel of niet goed gaat met de amfibieën.

    Natuurreservaat ‘t Merkske, dat wordt beheerd door Staatsbosbeheer en het Vlaamse Agentschap voor Natuur en Bos, staat bekend als een toplocatie voor amfibieën. Hoeymans: „We hebben hier in totaal tien soorten, inclusief de zeldzame boomkikker en knoflookpad, die hier opnieuw zijn uitgezet. Dat is een unieke situatie.”
    Verzuurd
    Echter, één soort ontbreekt nog in het bonte gezelschap: de populaire heikikker. „Die zijn we in de jaren tachtig helaas kwijtgeraakt, toen de vennen te veel verzuurden.”
    Volgens Hoeymans is de ecologische kwaliteit van ’t Merkske de laatste jaren zodanig verbeterd, dat de heikikker zich er weer happy zou voelen. „Het zou fijn zijn als hij terugkomt, hij hoort hier thuis.”
    Een natuurlijke terugkeer wordt echter als onmogelijk gezien. De dichtstbijzijnde plekken waar heikikkers zitten, zijn het Mastbos in Breda en de Regte Heide in Goirle. Dat is te ver weg, de dieren kunnen die afstanden niet overbruggen.

    Staatsbosbeheer heeft daarom laten onderzoeken of een kunstmatige herintroductie, zoals die van de boomkikker en de knoflookpad, een kans van slagen heeft.
    Hoeymans: „Een herintroductie doe je niet ondoordacht. Je gaat niet zomaar met dieren slepen. Je moet zeker weten dat je gebied op orde is, zodat er een duurzame populatie kan ontstaan.”
    Maar de resultaten van het onderzoek zijn positief, zegt hij. „Ruim twintig vennen in ’t Merkske zijn geschikt om de heikikker te ontvangen.”

    De nieuwkomers moeten bovendien afkomstig zijn van een gezonde ‘bronpopulatie’ en getest zijn op ziektes. „Anders is het een te groot risico voor de andere amfibieën in het gebied.” Want de kans op ziektes is reëel. Wereldwijd, ook in Nederland, worden veel kikker- en salamanderpopulaties bedreigd door dodelijke virussen en infecties.

    Hoeymans hoopt vurig dat de herintroductie niet te lang op zich laat wachten. „Als de heikikker terugkeert, hebben we in ‘t Merkske weer een complete gemeenschap van amfibieën, zoals het vroeger was. Dat zou fantastisch zijn.”