article
1.6348667
ETTEN-LEUR - De gewone dwergvleermuis is toch vooral ook heel bijzonder. Erik Korsten voelt zich detective. 'Een dier zo zacht als een marmotje.'
Natuurlijk Brabant: Hangoor dat met oren ziet
ETTEN-LEUR - De gewone dwergvleermuis is toch vooral ook heel bijzonder. Erik Korsten voelt zich detective. 'Een dier zo zacht als een marmotje.'
http://www.bndestem.nl/regio/brabant/natuurlijk-brabant-hangoor-dat-met-oren-ziet-1.6348667
2016-09-07T05:08:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6348715.1473161034!image/image-6348715.JPG
Tilburg,Lokaal Thema BS,hangoor,vleermuis,natuurlijkbrabant,hermes
Brabant
Home / Regio / Brabant / Natuurlijk Brabant: Hangoor dat met oren ziet

Natuurlijk Brabant: Hangoor dat met oren ziet

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Dwergvleermuis
    • Afbeelding
      Fotograaf
    ETTEN-LEUR - De gewone dwergvleermuis is toch vooral ook heel bijzonder. Erik Korsten voelt zich detective. 'Een dier zo zacht als een marmotje.'

    Alsof iemand met de kleinst mogelijke hagelslag heeft gestrooid. Zo liggen ze daar op de stoep bij een flat in Tilburg-Noord: vleermuispoepjes. Erik Korsten had ze al verwacht. En weet bijna zeker dat ze aangeven dat het pand alvast voor de winter is verkend door exemplaren van de gewone dwergvleermuis. De spouwmuur, die zal het 'm wel doen.

    Het is donker. De Pipistrellus pipistrellus, 's lands meest voorkomende vleermuissoort, is al bijna niet meer waar te nemen. Onmiddellijk na zonsondergang was dat nog anders. Korstens batdetector ving de piepjes op die het ultrasonore geluid van de vleermuis 'vertalen', en meteen schoten ze boven de hoofden voorbij.

    Jaagtijd
    "Jaagtijd", zei Korsten op dat moment. "Vanaf nu zijn ze veilig, want uit het zicht van hun belagers: roofvogels, meeuwen, een kat. En dan is er meteen werk aan de winkel: zo veel mogelijk insecten eten. De vrouwtjes eten er driehonderd tot duizend per nacht om te kunnen leven en hun enige jong te zogen. Ze traceren de prooien feilloos, evenals de obstakels op hun weg."

    Daarvoor gebruiken de enige vliegende zoogdieren dat uitgestoten geluid, voor de mens onhoorbaar. Of liever gezegd: ze gaan af op de echo daarvan. Razendsnel verwerken ze alle informatie die binnenkomt.

    Korsten deed drie jaar een bijna stadsbreed onderzoek – 'uniek in Nederland' – naar waar de acht tot tien vleermuissoorten in Tilburg voorkomen. "Van iedere wijk weten we dat. Daar kun je een beschermingsplan op maken. En dan is het echt niet zo dat er niks meer gesloopt kan worden. Nieuwe verblijfplaatsen maken is niet zo moeilijk."

    Vleermuizen
    Vleermuizen hebben genoeg aan spleetvormige ruimtes waar ze net in passen. De gewone dwergvleermuis is van de algemene soorten de kleinste. "Het lijf meet een mensenduim, met de vleugels gestrekt is het een handbreedte. Zo'n vleermuis weegt een half A4'tje, je kunt er met één postzegel vier versturen."

    "Ze zitten hoog achter gevelbetimmering, onder dakpannen of in een spouw. Dat moet wel, want met dat lijf – handen en voeten zitten vast aan een vleugel – kunnen ze moeilijk lopen, zitten, graven of bouwen. Alleen met hun voeten kunnen ze iets grijpen, daarom hangen ze. Een gebouw in de stad is niet anders dan een rots voor ze, maar dan kunstmatig verwarmd. Dat is lekker, zeker wanneer ze jongen hebben. In iedere wijk is wel een huis waar ze met vijftig tot honderd bij elkaar in een kraamgroep hangen, terwijl de mannetjes in hun territorium blijven."

    "Ondanks hoe ze gevormd zijn, hebben ze nog heel wat in hun mars. Maar we weten ook heel veel nog niet van ze. Door hun verborgen leven, en het nachtelijke, wordt het een beetje detectivewerk. Dat maakt ze voor mij fascinerend."

    En niet de mythes over vleermuizen, het Draculaverhaal, Batman. Korsten heeft er niets mee. "Een dier zo zacht als een marmotje, maar met de vleugels open is er alleen maar gevleugelde huid. Dat wekt associaties op met draak of duivel. Die angst is nergens voor nodig. Ja, ze vliegen recht op je af, maar botsen nooit. Ze zien je op tijd, maar wel met hun oren."