article
1.6225962
Onze aardbol was gewoon niet de juiste plaats voor Jan Verhoeven, de jongere broer van René Verhoeven uit Breda. 39 jaar hield hij zijn leven vol, op zijn tandvlees.
In liefdevolle herinnering: ‘Voor het eerst in zijn leven koos Jan voor zichzelf’
Onze aardbol was gewoon niet de juiste plaats voor Jan Verhoeven, de jongere broer van René Verhoeven uit Breda. 39 jaar hield hij zijn leven vol, op zijn tandvlees.
http://www.bndestem.nl/regio/brabant/in-liefdevolle-herinnering-voor-het-eerst-in-zijn-leven-koos-jan-voor-zichzelf-1.6225962
2016-07-28T09:50:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6225963.1469700207!image/image-6225963.JPG
Nederland,Breda,Dood,in liefdevolle herinnering,zelfmoord,hermes
Brabant
Home / Regio / Brabant / In liefdevolle herinnering: ‘Voor het eerst in zijn leven koos Jan voor zichzelf’

In liefdevolle herinnering: ‘Voor het eerst in zijn leven koos Jan voor zichzelf’

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      "Jan was altijd bezig met het geluk van een ander."
    Onze aardbol was gewoon niet de juiste plaats voor Jan Verhoeven, de jongere broer van René Verhoeven uit Breda. 39 jaar hield hij zijn leven vol, op zijn tandvlees.

    Langer kon hij echt niet meer. 'Dat het echt zo slecht met hem ging, ontdekte ik pas toen hij vol verbazing vertelde over een vriend, die onlangs zijn moeder was verloren. Deze vriend kwam toeterend met zijn nieuwe truck aanzetten en was blij. Jan zei mij: 'Hoe kun je ooit nog blij zijn als je moeder is overleden?' Ik begreep zijn vriend wel. Het leven gaat door, maar Jan kon dat niet verkroppen. Jan uit Riel dacht dat iedereen soms het gevoel had niet meer te willen leven. Het verraste hem dat andere mensen dat niet hadden."

    Broer
    Zijn broer René is niet boos of teleurgesteld om het feit dat Jan een einde maakte aan zijn leven. Trots en verdrietig, dat wel. "Jan was misschien een man van weinig woorden, maar in zijn wil om een einde te maken aan het leven nam hij onze ouders en mij aan de hand mee. Hij liet ons hem alle vragen stellen die we nog hadden. Over zijn einde, over zijn leven. Daar was hij heel open in."

    Na goede gesprekken tussen de broers, liet Jan zich op aanraden van René opnemen op de psychiatrische afdeling. "Hij verbleef er maanden, maar de wil om dood te gaan bleef. Van de manier waarop psychiaters met hem omgingen - weinig geïnteresseerd in zijn doodswens - werd ik verdrietig. De computer leek belangrijker dan Jan zelf tijdens gesprekken."

    Tijd te stoppen
    Daarna besloot Jan dat het tijd was te stoppen. Hij vertelde René in goed vertrouwen hoe en waar. "Toen ik hem vroeg wannéér dit te gebeuren stond, zei hij dat hij wilde wachten tot een van zijn vrienden vader was geworden. Hij wilde zijn dood niet op dezelfde dag als die geboorte. Zo was hij; altijd bezig met het geluk van een ander. Ik vroeg hem wanneer die vriend uitgerekend was, waarna hij mij antwoordde: 'Gisteravond is de baby gekomen.'

    Ik snapte het heel even niet. 'Wanneer wil je gaan, dan?', vroeg ik hem. 'Vanavond.' Dat hakte erin. Maar de gedachte dat hij rust kreeg, verzachtte alles voor mij.

    Hij zei vooraf nog: 'Voor het eerst in mijn leven kies ik voor mijzelf.' Hij wilde rust. Hij heeft zijn rust gevonden. Slaap zacht, lieve Jan."