Oons moeder moes da altij aonrijge, want durre vent moog daar nie aankomme; daor waar ze te preuts vur. (z'aar wel vjirtien jong!) Adoos moeder dan weer tuiskwaam zee ze; Nou kan ze wir aachter de jong aon rettereere!



Cees van der Nat uit Oosterhout is denk ik een beetje in de war met mijn verjaardag (11 januari) en mijn trouwdag (afgelopen 19 maart).



Hij mailt namelijk het volgende: 'Hallo Rosé, misschien een beetje te laat, maar alsnog gefeliciteerd met je verjaardag. We - de lezers van jouw rubriekske- hopen dat je hier nog heel lang mee doorgaat! Een verademing om tussen alle sombere berichten een rubriekske te lezen, louter om te lachen. Bij alle uitdrukkingen die ik jou gestuurd had, waren er nog een paar vergeten en hier komen ze alsnog: een zeer mager (vrouws)persoon: graote pakhuis, een klein geschapen man: ij eet un communiepieleke, zeer dik persoon: kamerolifant, goed gebekt vrouwspersoon: kaat mossel, neuspeuteren : baggeren of grutten. En om af te sluiten: bonkjes uit iemands neus: hard geworden zacht.'



Ja, voor mij zijn er een hoop uitdrukkingen die bekend voorkomen, terwijl ik toch uit de grote stad kom.



Net als Leny Koks. En net als haar weet ik ook niet precies meer waar we het hier allemaal al over hebben gehad. We zijn per slot van rekening met z'n allen al bijna zeven jaar bezig. Maar goed: hier is Leny nog even: 'Aggu as kind nie op oew beurt kon wachten dan was ut gelijk: eerst omkus en dano omkus kinderen, en as gu as kind errugus om vroeg, dan was ut kindere die vraogen worru overgeslaoge, dan zeeë we ur gelijk achter aon: en kindere die zwijge mottu mar zien dassu wa krijge.



Waor gaade naor toe: naor bobbelskonte zeven uur boven d'el. Ge kon ok op dun schobberdenbonk ergens naor toe gaon. da was aggu nie vantevoore gebeld ad of er iemand thuis was, Da lus ik nie – dan legde oewe kop erbij en dan hedde vlees meej aor. Wa? of ge worst lust en de boer z'n kont kust en of ge dan nog meer lust. Da wa?, was in de plaots van wa zeede gij of op ABN wat zegt u. Wa dist koud! as de boeren ijs scheiten dan is 't koud.



Aggu oe neus ophaolde dan was ut gelijk: aol op dieje wekker snot is lekker. Aggu erregus meej mocht eten en ut smaokte oe goed , dan was ut: ast mar vor niks is bulten op oewe kop. As ge zee das aongebraand - aangebrand en nie gaor houdoewe smoel en fr… maor. As de mee oe ellebogen op taofel zat dan wassut: zeg us wafel, ellebogen van de tafel. As oe hem nie netjus in oewe rok zat dan was ut hemd uit de broek zal taofel dekken of as oewen onderrok onder oewe rok uit kwam dan was ut ge vlagt en toevallig was ik van de week bij mun vriendin en die zee: kéb koppijn, dan motte bidden tot Sint Margriet daddut naor oe kont schiet. Den Dieje? die deugt d'n ond z'n kont nie.'



Oké, dat was het dan weer. Over een paar weken, ik weet nooit precies wanneer we weer kunnen doorgaan, zien we mekaar weer terug. Blijf ondertussen gewoon schrijven, dan kunnen we straks weer vooruit. Dus: houdoe en bedankt.



Emial: rose.lokhoff@bndestem.nl