article
1.6348506
BERGEN OP ZOOM - Erik de Jonge is boswachter voor Brabants Landschap in West-Brabant. In zijn columns vertelt hij over zijn ervaringen.
Boswachter Brabantse Wal: Een geslaagde coup
BERGEN OP ZOOM - Erik de Jonge is boswachter voor Brabants Landschap in West-Brabant. In zijn columns vertelt hij over zijn ervaringen.
http://www.bndestem.nl/regio/brabant/boswachter-brabantse-wal-een-geslaagde-coup-1.6348506
2016-09-06T10:12:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6350087.1473174550!image/image-6350087.jpg
boswachterscolumns
Brabant
Home / Regio / Brabant / Boswachter Brabantse Wal: Een geslaagde coup

Boswachter Brabantse Wal: Een geslaagde coup

Foto's
3
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Foto Erik de Jonge
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Foto Erik de Jonge
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Erik de Jonge.
      Fotograaf
    BERGEN OP ZOOM - Erik de Jonge is boswachter voor Brabants Landschap in West-Brabant. In zijn columns vertelt hij over zijn ervaringen.

    Al vijf jaar kende ik hem. Toen was hij al opvallend sterk. Soms zag ik hem enkele maanden nauwelijks, maar elke zomer was zijn territorium onbetwist. Geen enkele bok van enig belang werd geduld. De ukkies keurde hij geen blik waardig.

    Bang leek hij nooit. Wel was hij vaak de slimste. Niets ontging hem. We noemden hem naar z’n kapitale gewei: de zeven-ender. Zeven punten aan het gewei is uitzonderlijk bij reeën.

    Eind juli zag ik hem doende met een jonge geit. De bronsthormonen gierden zichtbaar door z’n lijf. Soepel en krachtig bewegend, het gewei was als nooit tevoren.

    Terug van vakantie miste ik hem. Een andere bok liep in het territorium, dat bestond niet! Een collega had hem nog gezien, schuddend met de kop, zaten er donkere vlekken rond het gewei?

    Toen die windvlaag. Wat ik rook was groot, en dood. Hij lag achter het riet, in het gitzwarte water. Het topje van zijn kapitale gewei stak doodstil uit het eendenkroos. De machtige koptooi haast eerbiedig dragend liep ik terug.

    Plotseling een schorre blaf. Drie grote sprongen en we keken elkaar aan. En ik zag het meteen. Blinkend witte dolken in het zonlicht, een hoog onvertakt gewei. Een ouwe rot. Mijn sterkste had verloren in een oneerlijk bronstgevecht.

    Mijn blik gleed naar de kapotte schedel. En toen was hij spoorloos verdwenen. De moordenaar!