article
1.6790275
KERSTBIJLAGE - West-Brabanders met een boodschap staan centraal in de kerstspecial van BN DeStem. Bekende en onbekende streekgenoten laten zich zien en spreken zich uit. Wie zegt: leven is meer dan overleven? Wie vindt: je huid is een lege pagina?
Boodschap Joep Struyk: De mens wordt niet geboren om anoniem te sterven
KERSTBIJLAGE - West-Brabanders met een boodschap staan centraal in de kerstspecial van BN DeStem. Bekende en onbekende streekgenoten laten zich zien en spreken zich uit. Wie zegt: leven is meer dan overleven? Wie vindt: je huid is een lege pagina?
http://www.bndestem.nl/regio/brabant/boodschap-joep-struyk-de-mens-wordt-niet-geboren-om-anoniem-te-sterven-1.6790275
2016-12-24T23:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6790276.1482921795!image/image-6790276.jpg
Kerstboodschap,dnr
Brabant
Home / Regio / Brabant / Boodschap Joep Struyk: De mens wordt niet geboren om anoniem te sterven

Boodschap Joep Struyk: De mens wordt niet geboren om anoniem te sterven

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Joep Struyk.
      Fotograaf
    KERSTBIJLAGE - West-Brabanders met een boodschap staan centraal in de kerstspecial van BN DeStem. Bekende en onbekende streekgenoten laten zich zien en spreken zich uit. Wie zegt: leven is meer dan overleven? Wie vindt: je huid is een lege pagina?

    Joep Struyk (45), beeldhouwer, Den Hout

    Grafsteen
    ,,Ik kwam er voor het eerst mee aanraking, toen ik in Amsterdam woonde. Een vriend van ons hielp dak- en thuislozen. Toen één van hen stierf werd mij gevraagd een grafsteen te maken. Zo bleef zijn naam nog even herinnerd.

    Soms sterft iemand die niemand heeft. Dat raakt. Een mens wordt niet geboren om in anonimiteit te sterven. Tenzij het een bewuste keuze is. Ik vind dat de samenleving de plicht heeft naar hen om te zien.

    In Amsterdam zijn er de Dichters van Dienst. Zij bekommeren zich om de eenzame doden. Ze schrijven speciaal voor hen een gedicht. Dragen dat voor op de uitvaart. Ik vind het een prachtig initiatief. Mensen verdienen het om met aandacht te worden uitgeleid.

    Monumentjes
    Eenmaal terug in Brabant wandelde ik eens over de Bredase begraafplaats Zuylen met directeur Roel Stapper. We kregen het over stenen die achterblijven wanneer een graf wordt geruimd. En over de eenzame doden. Zo kwamen we op het idee kleine monumentjes te maken voor wie alleen, zonder nabestaanden, wordt begraven.

    Voor mij is de dood niet vreemd, maar vertrouwd. Wij hadden thuis een steenhouwerij. Als kind speelde ik tussen de stenen met uitgehouwen namen en teksten als 'hier rust'.

    In die tijd hechtte ik weinig betekenis aan die stenen. Ik vond ze wel mooi. Zoals het licht en de schaduw spelen met de letters. Dat heeft iets monumentaals. Of bij vorst, wanneer de tekst in de rijp scherp leesbaar is. Dat is bijna magisch.

    Pas later drong de betekenis van grafstenen tot me door. Zag ik ze als de informatiedragers die ze zijn. Dat ze even doen stilstaan bij iets wat voorbij is.

    Buiten de boot
    Wij zijn geneigd om in onze samenleving alles goed te regelen. Aan alles wordt gedacht. We zijn sociaal, kijken naar elkaar om. Maar er zijn mensen die buiten de boot vallen. Die het niet is gelukt mee te komen. Die een anoniem leven zijn gaan leiden, zonder lijntjes met de buitenwereld. En op die manier ook sterven. Als je weet dat het niet iemands vrijwillige keuze is, is dat aangrijpend.

    Ik maak de grafmonumentjes belangeloos en met zorg. Zo toon ik respect. Niet alleen voor de dode, ook voor het leven in het algemeen. Voor mij doet het er niet toe wie de overledene was. Misschien was het een grote boef. Het maakt me niet uit. Nogmaals: niemand wordt geboren om in anonimiteit te sterven.

    Het gaat mij niet om niet vergeten te worden. Het leven is vergankelijk, net als het materiaal dat ik bij voorkeur gebruik: kalksteen. Dat valt op den duur uit elkaar. Het sluit aan bij mijn kijk op het leven en de dood. Voor mij gaat het cyclische van nieuw leven en sterven boven het overlijden van een individu. Laat de natuur de steen en het graf maar overnemen. Zoals ook wij uiteindelijk in het grote geheel worden opgenomen.

    De monumentjes worden met zorg geplaatst. In stilte. Soms ga ik terug. Even kijken hoe een graf erbij ligt. Op die momenten voel ik dat het fijn is dat de plek is gemarkeerd. De eenzame dode ligt niet in een anoniem graf. Dat is mooi. Het toont respect. Respect voor de dode, maar vooral respect voor het leven.''

    Lees hier alle boodschappen uit de kerstbijlage.