Cees Vanwesenbeeck voelt zich bevoorrecht: 'We zijn gezond, doen alleen maar leuke dingen en wonen prachtig.' foto Robert van den Berge/het fotoburo
BERGEN OP ZOOM - Cees Vanwesenbeeck heeft Bergen op Zoom een aantal jaren verruild voor Delft. Nu hij in de VUT zit, is hij terug in de stad en hij heeft het weer net zo druk als eerst.
Een telefoontje naar Cees Vanwesenbeeck was meestal voldoende voor mensen die snel iets over de geschiedenis van Bergen wilden weten. Of het nou om stadsrekeningen, vastenavend, Anton van Duinkerken of de bouwstijl van een of ander pand ging.
De gemeentearchivaris wist er altijd wel iets verstandigs over te zeggen. In 2004 verkoos hij Prinsenstad Delft boven de Markiezenstad om kort geleden als vutter toch weer terug te keren naar zijn geboortegrond. Cees werd meteen weer hyperactief, als docent en onderzoeker. "Ik doe alleen dingen die ik leuk vind. In die zin voel ik me een echt zondagskind."
- Die terugkeer. Was dat heimwee?
"O nee. Er is meer in het leven dan Bergen op Zoom. We hadden het heel goed naar ons zin. Delft is een prachtige historische stad, maar de drukte van de Randstad stond ons tegen. Waar je ook komt, overal en altijd is het er steendruk en zijn er snel agitaties. Toen de VUT in zicht kwam, zijn we gaan kijken naar een huis in het gebied tussen Breda, Bergen en Antwerpen. Het werd uiteindelijk Bergen, eigenlijk vooral vanwege het huis aan Kriekebos waar we nu wonen. Dat vonden we altijd al mooi en staat nog op grond waar mijn opa vroeger een steen- en dakpanfabriek had ook."
- Waarom ben je ooit vertrokken uit Bergen op Zoom?
"Met de benoemingen van Astrid Vrolijk als directeur van CKB/Maagd en Wim Rijnders als directeur van museum en gemeentearchief, zat mijn fusie-taak als directeur cultuur er op. In een managementfunctie buiten de cultuursector had ik totaal geen zin. Toen ben ik in een aantal steden gaan zoeken, Leiden, Dordrecht, Haarlem. De vacature in Delft was een gouden kans."
- Had je een speciale opdracht?
"Delft wilde de drie gemeentemusea, het gemeentearchief en de afdeling archeologie laten fuseren tot een organisatie 'Erfgoed Delft'. Toen dat afgerond was, ben ik hoofd kunst en cultuur geworden."
- Verschil met Bergen?
"De schaal. Delft is groter en professioneler. Een groot pluspunt in Bergen is de enorme werkkracht van de vrijwilligers. Wat het Facilitair Bedrijf en Stichting Decorbouw voor elkaar krijgen, zie je nergens. Ook niet in Delft. Daar huren ze zelfs voor de organisatie van Koninginnedagactiviteiten nog externe bedrijfjes in."
- Van stagiair op het Bergse gemeentearchief tot cultuuropperhoofd in Delft, een mooie carrière.
"Ja. Daar ben ik ook heel tevreden over. Spijt van keuzes heb ik nooit gehad, al komt er bij zo'n loopbaanverloop ook altijd geluk kijken. Ik voel me een zondagskind. We zijn gezond, doen alleen nog maar leuke dingen en wonen prachtig."
- Waarom koos je ooit voor het archiefwezen?
"Ik was altijd al geïnteresseerd in geschiedenis, onder meer door de lessen van pater De Vries op het Juvenaat. Maar zelf lesgeven leek me niks. Bij de archiefopleiding hoorde in die tijd een soort baangarantie. Daarom koos ik die richting. Bronnen zijn natuurlijk heel wezenlijk voor geschiedschrijving, zonder bronnen is geschiedenis niet meer dan fantasie."
- Als gemeentearchivaris is je focus wel beperkt.
"Klopt, maar dat vind ik eerder een voordeel dan een nadeel. De betrokkenheid bij de samenleving is enorm groot. Veel groter dan bij bijvoorbeeld landelijke instellingen als het NIOD of de Sectie Militaire Geschiedenis waar je veel meer met internationale bronnen te maken hebt. Als gemeentearchivaris kom je overal mee in aanraking, als er feesten zijn, herdenkingen, processies, bedrijfsjubilea. Die verscheidenheid aan onderwerpen is uniek."
- Je hebt heel veel gepubliceerd. Onthoud je al je die info?
"Wat er bijvoorbeeld aan fotomateriaal in de beeldbank van Historisch Centrum Het Markiezenhof zit, heb ik precies in mijn hoofd omdat ik alle papieren foto's in mijn handen heb gehad. Dat is aanleg denk ik, of misschien eerder een soort afwijking. Maar wel eentje waar je mensen een plezier mee kunt doen."
- Ga je nog wat plezierigs doen?
"Jazeker. Er staan wat onderzoeken op stapel: een boekje over aspergeteelt, een publicatie over notariële akten die verwijzen naar de zelfkant van de samenleving en een biografie over een familielid, Jacques Vanwesenbeeck. Hij was stadssecretaris van Antwerpen en adviseur van Willem van Oranje. Een man met een mooie functie, maar die tegelijkertijd op het persoonlijke vlak nogal een scheve schaats reed. Verder ga ik ga lesgeven aan de School voor Geschiedenis: literatuur, kunst en cultuur en methodieken voor historisch onderzoek."
- Het historisch besef weer wat opkrikken?
"Nee, dat is niet nodig. De belangstelling voor geschiedenis is nog nooit zo groot geweest als nu. Historische verenigingen zijn de grootste clubs die er zijn, met duizend leden of meer. Bovendien is geschiedenis ook nog nooit zo toegankelijk geweest als tegenwoordig. Het is gewoon geweldig leuk om kennis over te dragen... Onder meer over Bergen op Zoom ja, maar 't is geen blinde liefde hoor."
Naam: Cees Vanwesenbeeck
Geboren: 12 december 1949
Geboorteplaats: Bergen op Zoom
Was: Na gymnasium Juvenaat archiefopleiding in Utrecht. Begon in 1972 als stagiair bij het Bergs gemeentearchief, werd later gemeentearchivaris. Tot 2004 directeur sector cultuur gemeente Bergen op Zoom. Van 2004 tot 2011 directeur erfgoed, later hoofd kunst en cultuur gemeente Delft
Privé: Cees is getrouwd met Els Sio en heeft twee dochters en een kleindochter.
Sorteer reacties
