Silver Eagle Express 25 jaar later. 'Onze kracht blijft zitten in de vier stemmen die samen de zaak kleur geven, net als bij The Eagles vroeger', meent Kees van Drimmelen (midden).foto Edmund Messerschmidt/het fotoburo
BERGEN OP ZOOM - Countryrockband Silver Eagle Express nam in 1986 afscheid van het publiek. Na 25 jaar zijn ze voor het eerst weer allemaal samen. Op 19 november is er een reünieconcert in Vestzaktheater Het Zwijnshoofd. Silver Eagle Express is jaren een begrip geweest.
Niet alleen in en rond Bergen op Zoom, ook landelijk en internationaal bezat de groep enige faam. Toen het liedje Amie in 1986 tijdens de Arbeidsvitaminen op de radio gedraaid werd, zag oprichter Kees van Drimmelen dat destijds wel als een erkenning iets aan de Nederlandse muziekwereld te hebben toegevoegd.
Van Drimmelen is nu 56 en een van de jongste leden van de momenteel druk voor het reünieconcert repeterende band. Een aantal bandleden is muziek blijven maken, een aantal ook niet. Sommige zijn met pensioen of rentenieren, de ex-kunstschilder Van Drimmelen fungeert nu als theaterdirecteur. Samen met zijn Ria Denissen runt hij het Vestzaktheater Het Zwijnshoofd. ,,Ze noemen ons wel eens Kees Carré en Ria Tuschinski", lacht hij.
Muziek is altijd een hobby van hem gebleven. Dat was het tevens in de tijd van de band, tussen 1973 en 1986, want iedereen moest er destijds wel bij blijven werken. Van Drimmelen groeide op in Bergen op Zoom met oudere broers die verzot waren op The Beatles. "Een buurjongen kwam vertellen dat hij de Amerikaanse Beatles had ontdekt. Dat waren The Byrds. Die namen een plaat op waar in één liedje ook Gram Parsons meedeed: Sweetheart Of The Rodeo. Daar was een steelgitaar op te horen en ik was helemaal weg van dat geluid.
Later hoorde ik dat ook terug in The Flying Buritto Brothers en zag ik bij de Kilima Hawaiians op tv waar dat geluid vandaan kwam. Dat wilde ik ook. Bij Saris in Rotterdam kocht ik een plank, twee elementen en acht snaren. Daarmee bouwde ik mijn eerste steelgitaar. Mijn muziekdocent destijds, Gert Hubers, dirigent van het koor van mijn ouders, leerde me later nog hoe ik hem af en toe moest stemmen."
Van Jaap van Beusekom van de band CCC Inc. nam Kees zijn eerste pedal steel, met pedalen, over en ontdekte hij steeds meer mogelijkheden van het instrument. Pianist Ad Looyen zat naast hem op het Mollerlyceum. Die speelde 's zondags op het kerkorgel. Met hem richtte hij de band Canyon Store, niet veel later omgedoopt tot Silver Eagle Express, op.
"Wij waren een jaar of 17, de rest van de bandleden was ouder en speelde al langer muziek. Hardrock soms. Ik heb ze uiteindelijk allemaal over kunnen halen countrymuziek te gaan spelen." De band won diverse wedstrijden, waaronder de 'Zilveren Gitaar' op het Country & Western Festival in Odiliapeel in 1975 en het Marlboro Country Music Festival in 1983. "Ivo Niehe reikte ons de eerste prijs uit: een reis naar Nashville. Tijdens onze tussenstop traden we nog snel even op in een café in New York, op het instrumentarium van een andere groep.
We kregen prompt een contract voor 3.000 dollar per avond aangeboden om te komen spelen. Dat kon niet, we moesten door naar Nashville. Daar hebben we dat officiële optreden gedaan, maar zijn we ook weer kroegen langs gegaan om te spelen. Daar traden soms heel bekende muzikanten op. Ik speelde nog op de steelgitaar van Paul Franklin, die later nog in Dire Straits en voor Sting is gaan spelen."
Nadat Silver Eagle Express twee lp's had uitgebracht ging de platenmaatschappij failliet. De ambitie ontbrak om opnieuw bij Dureco of EMI met muziek te gaan leuren. Ieder bandlid zat midden in een andere carrière, dus werd in 1986 besloten een afscheidsconcert te geven. Later is een deel van de band nog eens voor één optreden bij elkaar geweest, maar nooit in de bezetting waarmee ook de twee albums werden opgenomen.
Op 19 november staan ze wel weer samen op het podium. Kwestie van liefde voor de muziek en het bloed dat kruipt... "Onze toenmalige manager Ron de Groot is gaan bemiddelen. Een paar jaar geleden konden we wellicht ook nog niet met zijn allen door een deur. Nu zijn we begonnen met de mensen te benaderen waarvan we dachten dat ze het toch niet deden. Iedereen was echter razend enthousiast.
Het heeft dus even geduurd, maar eenmaal allemaal achter dat instrument was de klik er weer meteen. Er lag ook weer meteen voor 25 jaar humor op tafel, want laten we niet vergeten dat we destijds ook veel gelachen hebben samen. De verbondenheid is opnieuw groot, de songs worden naar twee toontjes lager getransponeerd. Dat mag, de kracht blijft zitten in de vier stemmen die samen de zaak kleur geven, net als bij The Eagles vroeger."
Van Drimmelen leunt voorlopig tevreden achterover. "We moeten nog flink repeteren, maar de beleving is dezelfde als toen. We klinken als vanouds." De vraag of het bij een eenmalig reünieconcert gaat blijven, blijft onbeantwoord.
Silver Eagle Express speelt zaterdag 19 november vanaf 20.30 uur in Vestzaktheater Het Zwijnshoofd.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
