Dré Hopmans met een deel van zijn verzameling over de Tweede Wereldoorlog. 'Ik weet alles tot in de kleinste details.'foto Peter van Trijen/het fotoburo
HOOGERHEIDE - "De Tweede Wereldoorlog zit als een film in mijn kop en die film wordt bijna dagelijks afgespeeld", zegt Dré Hopmans uit Hoogerheide. De 77-jarige Hopmans praat veel over de oorlog en daar maken anderen dankbaar gebruik van als ze wat willen weten over de bezetting in West-Brabant.
Dré was 7 toen de oorlog begon en 12 toen de bezetter de regio verliet. "Ik weet nog alles tot in de kleinste details te vertellen. Ik weet nog precies op welke dag iets zich afspeelde en wat voor weer het was." Vraag Dré naar die tijd en hij vertelt honderduit. "We waren op weg naar Bergen op Zoom. Ter hoogte van Heimolen stond een paard met wagen vol met dode Duitsers. Ze werden door de Duitsers op brute manier in een grote kuil gedumpt." De reis ging verder van Bergen op Zoom naar Moerstraten. "Daar zag ik hoe het hele dorp in brand stond."
Dré werd geboren in een boerderij voor in de Raadhuisstraat in Hoogerheide, waar nu het voetgangerstunneltje is. Hij noemt deze plek 'De Verwoeste Hoek'. "Alles wat er stond is kapot gebombardeerd. Ik sta er nog van te kijken dat er zo weinig doden zijn gevallen."
Hij vertelt graag over zijn oorlogservaringen. "Het moet doorgegeven worden aan de jongere generaties wat er allemaal gebeurd is." Dré heeft een aantal ervaringen op papier gezet. "Dat viel niet mee want ik ben geen schrijver, meer een verteller." Hij haalt een stapel oude kranten tevoorschijn en foto's met kapot geschoten en gebombardeerde gebouwen, zoals de kerk van Woensdrecht. "Ik stond te kijken op het moment dat de toren in elkaar zakte."
Regelmatig komen mensen op bezoek met vragen over de oorlog. "Er kwamen mensen van de provincie langs. Of ik wat wist over de oude bunkers langs de randweg. Nou, ik heb ze een heel stuk op weg geholpen."
Ook is Dré een paar keer op bezoek geweest op scholen om zijn oorlogsverhalen te vertellen. "Dan snappen die kinderen niet dat er zoiets in hun omgeving is gebeurd."
Zijn zoon Toon, die nog bij zijn vader op de boerderij woont, luistert elke keer weer geboeid. "Als ons vader het uit gaat leggen 'dan zijde nog zo maar nie weg'."
En inderdaad, Dré vertelt maar door. "Het lijkt wel of mijn geheugen steeds beter wordt en dat die film in mijn kop steeds langer wordt", lacht hij.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
