René Hermans (links) en Jan Walraven bij het Leonardusbeeld in een nis van de tuinmuur van de oude burgemeesterswoning. foto's Jan van Zuilen ;René Hermans (links) en Jan Walraven bij het Leonardusbeeld in een nis van de tuinmuur van de oude burgemeesterswoning. foto's Jan van Zuilen ;René Hermans (links) en Jan Walraven bij het Leonardusbeeld in een nis van de tuinmuur van de oude burgemeesterswoning. foto's Jan van Zuilen
Zie ook:
Iedere keer als iemand het gekust had, wreef hij er met de doek overheen. Maar
waarom ik dat ding moest kussen en dat het een relikwie was van Apollonia,
wist ik niet. Ik denk dat ik haar naam toen nog niet eens goed kon
uitspreken."
Hoog in een donkere hoek van het noordelijke kruiskoor van de Lambertuskerk
staat nog steeds een klein beeld van de H. Apollonia, met de houtworm erin.
Het komt echter nooit meer van zijn sokkel. Apollonia heeft een tang in haar
hand, als symbool van het verhaal dat de martelares vlak voordat ze vermoord
werd de tanden uit de mond gerukt zouden zijn. Reden waarom Apollonia
bekendstaat als beschermheilige tegen kiespijn. Tot begin jaren zestig
kwamen mensen uit de hele omgeving op haar feestdag op 9 februari naar de
kerk in Wouw om genezing voor hun kiespijn bidden. Tot Wouw een eigen
tandarts kreeg en de toenmalige pastoor, pastoor-deken Wolters, de
bedevaartgangers adviseerde om naar deze man te gaan in plaats van ter
bedevaart naar de kerk te komen. Toen was het snel gedaan met de verering
van Apollonia.
"Typisch iets voor pastoor Wolters om dat te zeggen", zegt René
Hermans, "zo was hij, recht voor zijn raap. Iedereen was bang voor hem.
Als in de kerk een man tussen de vrouwen zat, onderbrak hij zijn preek om te
zeggen: 'Wat doet die haan daar tussen de kippen?' En als misdienaar moest
je het niet wagen om een fout te maken bij het opzeggen van de litanie, of
je had al een draai om je oren te pakken. Maar ik moet er wel bij zeggen dat
pastoor Wolters ook de man is geweest die ervoor gezorgd heeft dat onze kerk
na de vernieling in de Tweede Wereldoorlog weer in volle glorie is herbouwd."
De verering van die andere Wouwse heilige, de H. Leonardus, gaat terug tot de
late Middeleeuwen en had op twee dagen plaats. Op zijn sterfdag op 6
november en op de zondag voor Pinksteren was het een heel spektakel in Wouw
met een processie en een jaarmarkt met veel vertier. Daar kwamen volgens de
overlevering veel mensen op af. "Logisch", zegt Jan Walraven, "want
het moet een leuke dag zijn geweest. En met dat bezoek aan de kerk verdiende
je mooi een volle aflaat, waarmee je na je dood rechtstreeks naar de hemel
ging."
In de 17e eeuw verboden de protestantse overheersers de openbare
heiligenverering. Toen de katholieken in de Franse tijd weer openlijk hun
geloof mochten belijden en hun kerk terugkregen, is de Leonardusviering
echter geen nieuw leven in geblazen. In plaats daarvan kwam de verering van
de H. Apollonia op gang, die echter nooit zoveel aanhangers heeft gekend als
de Leonardusverering.
Toch is Wouw zijn belangrijkste heilige niet vergeten. Zijn afbeelding siert
sinds 1815 het gemeentewapen van Wouw, de Lenaertsstraat en het
verzorgingstehuis Leonardushof zijn naar hem vernoemd en op twee plekken in
het dorp staan beelden van de H. Leonardus. Het ene staat in een nis van de
tuinmuur van de voormalige burgemeesterswoning aan het Torenplein, het
andere in de kapel van het Leonardushof.
Voor deze serie is gebruikgemaakt van informatie van het Meertens Instituut:
www.meertens.knaw.nl/ bedevaart/bol/lijst_cultusobjecten
www.bndestem.nl/bedevaart
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
