Kinderen van De Klup in Welberg in de weer met oud papier. Volgende maand houden ze de traditionele marathon, die dit keer in het teken staat van het 80-jarig bestaan van de knutselclub.foto Chris van Klinken/het fotoburo
WELBERG - Wie al moeite heeft om zoon- of dochterlief een middagje bezig te houden met het nodige knutselwerk, moet maar eens bij MJW De Klup in Welberg gaan kijken.
Daar draaien ze hun hand niet om voor een middagje. Welnee, die gaan gewoon voor een marathon. Op 23 april zitten om acht uur 's avonds alle Klup-kinderen in de leeftijd van acht tot en met twaalf jaar klaar voor een uithoudingsproef. De volgende dag om twaalf uur 's middags mogen ze dan eindelijk de scharen en de lijm neerleggen. Wie in slaap sukkelt heeft pech, want die moet naar huis. Toch is het voor de meeste kinderen geen enkel probleem. Bestuurslid Moniek Slokkers: "Wij organiseren de marathon nu voor de dertiende keer en in al die jaren is slechts een enkeling opgehaald. Als de kinderen echt chagrijnig worden of gaan huilen, dan bellen we natuurlijk de ouders met de vraag of ze hun kind willen komen halen." Het bestuur is druk bezig met het samenstellen van het programma, dat een uitgekiende mix bevat van knutselwerkjes en binnen- en buitenspelletjes. De activiteiten staan dit jaar in het thema van het 80-jarige bestaan. Want zolang bevindt de knutselclub zich al op de Welberg. Over het programma wordt goed nagedacht. Slokkers: "Tijdens een normale Klupochtend of -avond kunnen de kinderen wel anderhalf uur bezig zijn met iets, maar om de concentratie vast te houden, knutselen we nu niet langer dan drie kwartier."
Regelmatig zoekt het gezelschap de buitenlucht op voor de nodige afwisseling. Zo raceten de kinderen vorig jaar in het holst van de nacht met rollators rondom gemeenschapshuis De Vaert.
Hoewel de meeste kinderen het einde van de marathon wel halen, zijn er altijd moeilijke momenten. De leiding heeft zo haar eigen methodes om ze bij de les te houden. Slokkers: "Als ik zie dat een kind begint te knikkebollen, ga ik even naast hem zitten om te kletsen." Of ze spelen gewoon het alert-spel. Collega-bestuurder Bo van Loenhout: "Van tevoren zoek ik een heel irritant geluidsfragment en zodra de kinderen dit horen, laten ze alles vallen waarmee ze bezig zijn en verplaatsen ze zich naar een andere ruimte waar we een spelletje spelen."
Tot slot blijft er altijd nog één methode over. Een grijnzende Van Loenhout: "Ik doe gewoon even zo." En met een daverende klap laat hij zijn hand op de tafel knallen. Succes verzekerd.
