Als journalist ben ik natuurlijk veel bezig met het nieuws. Als mens kan ik
het nieuws soms niet verdragen.
Zie ook:
De afgelopen week kijk ik, als Marokkaanse, knarsetandend naar tv-beelden
die worden overheerst door one-liners van Geert Wilders over 'Marokkaans
tuig' en journaalbeelden over rellende Marokkanen in Gouda.
Ik
schaam me. Enerzijds omdat Marokkanen weer slecht in het nieuws komen.
Anderzijds omdat iemand die voortdurend op één bevolkingssgroep blijft
hakken maar liefst negen zetels in de Kamer heeft, en dus serieus wordt
genomen in ons land. Dus dan ga ik in de verdediging en begin ik over de
Marokkanen die het wel goed doen. Maar bovenal voel ik een ontzettende
bewijsdrang. Een aantal jaren geleden heb ik met succes de middelbare school
afgesloten. Ik wist niet dat ik de jaren erna, bij ieder incident waarbij
een Marokkaan betrokken is, steeds weer examen af moest leggen. En dan moet
ik blij zijn als ze over mij zeggen: 'die is wél okay'. Tot de volgende
kwestie natuurlijk. Ik vind ook dat ambulancebroeders hun werk moeten kunnen
doen zonder getreiterd te worden, ik begrijp dat een agent
geheimhoudingsplicht heeft. Soms denk ik dan zelf ook: gadverdamme, wij
Marokkanen worden al ontzettend in de gaten gehouden, doe eens normaal! Maar
als we constant uitgelicht worden omdat we 'kut' zouden zijn, wordt de
drempel om je daadwerkelijk 'kut' te gedragen steeds lager.
-
Salima Bouchtaoui werkt bij de redactie van BN/DeStem
Sorteer reacties
