Nand en Wieske van Put uit Putte zijn morgen 65 jaar getrouwd. Het stel ontmoette elkaar tijdens de Putse kermis. foto Tonny Presser/het fotoburo
PUTTE - Tevredenheid en eenvoud hebben altijd een grote rol gespeeld in het huwelijk van Nand (87) en Wieske (83) van Put. Het Putse echtpaar viert morgen zijn 65-jarig huwelijksfeest.
Waar anders dan op de Putse kermis kun je een lief vinden, als je in Putte woont? Nand ontmoette daar Wieske Fissers uit de Belgische buurgemeente Kapellen. De verkering ging regelmatig uit, maar na twee jaar traden ze in het huwelijk in Kapellen, waar ze acht jaar hebben gewoond. In 1956 betrokken ze een woning in de Canadalaan in Putte en daar wonen ze nog steeds. "Dit is een geweldige plek," zegt Nand. Het echtpaar kreeg vier kinderen. Nand zorgde voor de inkomsten en Wieske voor het huishouden. "Ik ben in heel mijn leven niet werkeloos geweest en Wieske was een fantastische huisvrouw", vertelt Nand.
Vakanties en hobby's waren er niet bij. "Onze hobby was om ons gezin goed te onderhouden en te sparen voor meubeltjes", zegt Wieske. Op vakantie zijn ze nooit geweest. "Waarom op vakantie gaan als je in een schitterende omgeving woont?", vindt Nand. Wieske vult aan dat ze een paar keer met haar dochter meeging naar de zee. "Maar Putte is toch veel mooier," lacht ze. Nand herinnert zich de zomeravonden van weleer. "Met heel de buurt zaten we buiten onder een oude eikenboom te kaarten en te kletsen. Dat was pas gezelligheid", mijmert Nand. Hij zegt dat hij toch wel een hobby heeft. "Elke middag een paar uurtjes slapen", lacht hij. Nand gaat nog regelmatig met de auto om boodschappen. Wieske gaat niet meer mee. "Hij heeft pas een andere auto gekocht en daar rijdt hij veel te hard mee." Nand ontkent dat ten stelligste: "Het is gewoon een pittig karretje", reageert hij. Wieske heeft het in haar huisje prima naar haar zin. "Ik kijk graag tv en volg bijna alle soaps." Nand moet er niets van hebben. "Geef mij maar een goede voetbalpot", zegt hij. Morgen wordt het huwelijksfeest gevierd en dat gebeurt zoals ze geleefd hebben, bescheiden.
