article
1.6242711
OOSTERHOUT - Jarenlang droomden Patrick en Bianca Kats over hun zeilwereldreis, maar eenmaal onderweg liep alles anders.
Longread: Zeilwereldreis van Oosterhouts gezin strandt halverwege: 'Het was elke keer wat'
OOSTERHOUT - Jarenlang droomden Patrick en Bianca Kats over hun zeilwereldreis, maar eenmaal onderweg liep alles anders.
http://www.bndestem.nl/regio/bergen-op-zoom/longread-zeilwereldreis-van-oosterhouts-gezin-strandt-halverwege-het-was-elke-keer-wat-1.6242711
2016-08-05T11:24:47+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6242774.1470323623!image/image-6242774.JPG
Etten-Leur,Cultuur, kunst en recreatie
Bergen op Zoom
Home / Regio / Bergen op Zoom / Longread: Zeilwereldreis van Oosterhouts gezin strandt halverwege: 'Het was elke keer wat'

Longread: Zeilwereldreis van Oosterhouts gezin strandt halverwege: 'Het was elke keer wat'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Zeilwereldreis Kats
      Titel
      Zeilwereldreis Kats
      Beschrijving
      Patrick en Bianca Kats braken de zeilwereldreis die ze met hun kinderen Dylano en Fenna maakten, noodgedwongen halverwege af.
      Fotograaf
    OOSTERHOUT - Jarenlang droomden Patrick en Bianca Kats over hun zeilwereldreis, maar eenmaal onderweg liep alles anders.

    Bekijk hier meerdere foto's van de zeilreis. 

    Patrick (40) en Bianca (31) Kats vertrokken in juni 2014 met hun kinderen Dylano (4,5) en Fenna (3) uit de haven van Steenbergen voor een zeilreis rond de wereld met zeiljacht Tofino. Vier jaar zouden ze wegblijven. Het werden vijftien maanden.

    Hun plan was verre van een bevlieging. Beiden waren fanatiek zeiler, ze droomden al jaren van een wereldreis. Het stel woonde bovendien al zeven jaar op de Tofino, ook toen ze eenmaal kinderen hadden. Ze hadden hun reis minutieus voorbereid. Techneut Patrick kende de boot letterlijk van binnen en van buiten, omdat hij het complete onderhoud en reisklaar maken in eigen hand had gehouden.

    Toch ging het mis. „Patrick kon vanaf het begin niet zo genieten van de reis”, vertelt Bianca in hun woning in Oosterhout, waar het gezin na de zeilreis neerstreek. „Hij miste zijn werk en het werken met z’n hersens. Ja, je bent inderdaad weleens een hele dag bezig met het vullen van de watertank, maar dat moet gewoon gebeuren. Continu de kinderen om hem heen hebben viel hem ook zwaar. Ik vond het ook niet altijd makkelijk, twijfelde ook weleens als ik zeeziek was, maar als het dan weer goed ging, kon ik ook echt genieten.”

    Patrick luistert en knikt. „De verantwoordelijkheid drukte op me. Eenmaal op reis bleek Bianca veel last te hebben van zeeziekte. Ik ook af en toe, maar minder. Ik vond het een hele taaie om het risico te lopen dat tijdens een oversteek Bianca echt zou uitvallen en alles op mij neer zou komen. Zeilen, navigeren, onderhoud en ook nog de zorg voor twee kleine kinderen. Je kunt niet even gaan liggen, of geen schone luier geven omdat het niet uitkomt. En ik miste inderdaad ook het stuk intellectuele uitdaging dat ik in mijn werk gewend was.”

    Via België, Engeland en Spanje ging de reis naar Portugal, waar Patrick aan de slag moest met een aantal grote reparaties aan de boot. Na die klus vervolgden ze hun route richting Canarische eilanden. Wéér flinke pech: de motor ging kapot en moest worden vervangen.

    Risico’s
    Bianca: „Het was elke keer wat. Patrick kreeg geen moment de gelegenheid om tot rust te komen. Hij was niet echt vrolijk. En elke keer schoven we dat op wat er dan weer aan de hand was: zeeziekte, motorpech, slecht weer. We hadden het er ook met andere zeilers over, maar die zeiden dan: „Ach, hij mist z’n werk.” Het is niet dat we niet hebben genoten. Het ging met vlagen. We hebben prachtige dingen meegemaakt. Als ik dolfijnen zag, was ik twee dagen zeeziekte al vergeten. Hadden we zware dagen gehad en kwamen we in een haven met muziek en sfeer, dan was het weer geweldig.”

    Toen het schip weer in orde was zette de Tofino koers naar Gambia. „Daar begon het aanhikken tegen de grote oversteek van negentien dagen”, vertelt Patrick. „Als je vakgebied het in kaart brengen van risico’s is, denk je na over wat er mis kan gaan. En dan is het lastig om te genieten.” Bianca zag het allemaal luchtiger. „Ik weet ook wel dat de mast af kan breken en dat kinderen ziek kunnen worden, maar er kan thuis ook van alles gebeuren. Ik ga daar misschien nuchterder mee om.”

    Ondanks alle twijfels besloot het stel de oversteek te wagen. Patrick: „We hebben eerst nog overwogen om een jaar op de Middellandse Zee rond te varen. Maar je houdt toch lang vast aan je schema. Je hebt nu eenmaal die droom.”

    Maar eenmaal in Suriname ging het niet meer. Bianca: „Ik had op een gegeven moment het idee dat Patrick in een depressie zat. Zelf wilde hij dat niet inzien. Ik heb hem min of meer gedwongen om hulp te zoeken.” Patrick grijnst. „Je hebt gewoon een nummer gebeld en de telefoon in m’n handen gedrukt. Ik ben toen inderdaad met iemand gaan praten en kwam erachter dat ik in feite met burnoutverschijnselen aan onze reis ben begonnen. In drie jaar tijd kregen we twee kinderen, een miskraam, bereidden we een wereldreis voor en heb ik de boot reisklaar gemaakt. Alles naast een zware baan. Ik had mezelf gesloopt. En eenmaal op reis al die problemen; ik kwam niet tot rust.”

    Pittig
    ​Na lang praten hakten ze de knoop door. Hun reis was ten einde. „Een heel zware beslissing”, beaamt Patrick. „Die reis was altijd mijn droom. We hebben het er nog met elkaar over gehad om een half jaar in Suriname te blijven.” Bianca: „Maar ik geloofde er niet meer in. Ik wilde het ook niet meer.”

    Ze gingen terug naar Nederland, met het vliegtuig. „En het is goed zo. We hebben hier een heerlijk huis, ik had binnen drie weken een baan en voel me sinds een maand of twee weer helemaal goed. Bianca is voorlopig nog thuis bij de kinderen, dat geeft rust.”

    De boot werd dit voorjaar in etappes teruggevaren door Patrick en bevriende schippers, en Bianca en haar vader. Hij ligt in een Zeeuwse haven. Te wachten op verkoop? Beiden schudden heftig het hoofd. „Dat heb ik in Suriname wel geroepen”, grinnikt Bianca. „Maar we vinden zeilen nog steeds geweldig.” Patrick lacht breed. „De reislust is er nog. We moeten alleen even zoeken naar een nieuwe formule.”

    Zeilwereldreis Oosterhouts gezin


      Locatie

      Locatie
      Open locatie in Google Maps