foto Tonny Presser/ het fotoburo
BREDA - In de rest van Nederland zijn ze al weer weken aan de gang, maar maandagochtend beginnen ook in Zuid-Nederland de scholen weer. Die eerste schooldag, na zes weken vakantie, is dat voor de ouders een zucht of een zegen? Hieronder een blog van een van onze redacteuren. Maar hoe kijkt u als ouder tegen de eerste schooldag aan? Of heeft u er een speciale herinnering aan als kind? Zet uw reactie onder het verhaal.
Vooropgesteld: ik hou veel van mijn kinderen. Toch maakt dat liefhebbende hart maandagochtend op het schoolplein om 08.20 uur precies een klein huppeltje van plezier als (ringggggggg) de schoolbel gaat en daarna (klappppppp) de schooldeur dichtvalt en er een deken van totale rust terugkeert over West-Brabant. Is dat gemeen?
Zes weken duurt die schoolvakantie ieder jaar weer. Zes weken vol goede voornemens: we gaan deze vakantie de tijd nemen voor elkaar, onthaasten, opladen, genieten van het feit dat we een gezin zijn. De band tussen kinderen en ouders weer een beetje aanhalen na het gejakker en gejaag van alle dag. Want hé: voor je het weet zijn ze het huis uit.
Maar na vijf weken, als de echte vakantie voorbij is, zijn alle spelletjes wel gespeeld, zijn alle banden weer aangehaald. Ik kan geen speelkaarten en Junior Carcassonne meer zien. Letterlijk ook niet trouwens, tussen alle rondslingerende verkleedkleren, blokken en autootjes. Wanneer was het eigenlijk voor het laatst dat er in dit huis tien minuten voorbij gingen zonder dat er iemand ‘papa, mag ik?.’ zei?
Was het gisteravond dat ik verzuchtte: wanneer beginnen al die sportclubs weer? Ja, dat was gisteravond. En ze beginnen deze week allemaal weer, die clubs. We gaan de mallemolen weer in: kinderen uit school halen, bij vriendjes laten spelen, naar turnen/dansen/voetbal brengen, eten koken, haasten, net op tijd, leven als een volgestouwde intercity die altijd vijf minuten vertraging heeft.
Maar eerst die schoolbel. Vandaag 08.20 uur. Daarna: de rust. Voor het eerst in zes weken fiets ik dan naar huis, pak de krant en een kop koffie en ga een half uur zitten luisteren naar de stilte. Zal ik dan verzuchten dat ik al direct hun stemmen om me heen mis? Nee, sorry. Ik geniet van die rust. De eerste schooldag: het is een zegen! In ieder geval tot half vier.
Sorteer reacties
