Volledig scherm
© Steven van Beek

Hartje Breda: ontbijten op bed in de IKEA

BREDA - ,,Meneer, wat doet u in mijn slaapkamer? Wat snuffelt u in mijn kast?”, grapt Corry van Loon richting een nietsvermoedende bezoeker. Samen met haar schoondochter Patricia ligt ze languit op bed, midden in de IKEA. De bezoeker schrikt blijkbaar van de opmerking, de grap valt niet helemaal goed en vervolgt gehaast z’n weg. De twee liggen dubbel. Het is ook een bijzondere situatie: IKEA nodigde deze Valentijnsochtend zes stellen uit voor een ontbijtje op de Slaapkamerafdeling. Croissantje, broodjes, jus, champagne, fruit, koffie. ,,En dat geeft toch een extra levendige sfeer”, ziet ook winkelmanager Maurice Lammeretz. Het is de tweede keer dat IKEA het Valentijnsontbijt organiseert, maar de eerste keer in de Slaapkamerafdeling.

Twaalf weken geleden verloor Corry haar man en ze gaf Patricia en zichzelf op voor dit ontbijtje. ,,Omdat ze altijd voor ons klaarstond en staat. Ze heeft echt geholpen met alles, ik wilde haar bedanken met een gezellig ontbijtje.” De meubelgigant zocht uit de aanmeldingen zes bijzondere verhalen.

Twee slaapkamers verder liggen Co en Greet Boeff uit Dordrecht. 57 jaar samen, 56 jaar getrouwd. ,,Ik was vorige week in de IKEA en zag een prijsvraag: win een Valentijnsontbijtje. En nu liggen we hier”, grijnst Co. Hij was in z’n werkende leven vrachtwagenchauffeur en stond vaak om 3 of 4 uur ’s nachts op. ,,En dan stond zij ook op om een ontbijtje te maken. Iedere dag, altijd. Dat was geweldig.” Greet noemt zichzelf geen ochtendmens. ,,Nee, ik ging daarna toch nog wat uurtjes verder slapen.” Ook deze ochtend stonden ze voor dag en dauw op. ,,We komen uit Dordrecht en vreesden voor files. We waren hier dus een beetje te vroeg, vanmorgen.” Nee, normaliter doen ze niets met Valentijnsdag. Maar: ,,We zijn nog wel harstikke gek op elkaar. En dit is toch heerlijk?”

Ruimte voor zes stelletjes, maar één stel komt niet opdagen. Jolanda en Jos lopen nietsvermoedend door de winkel, op zoek naar matrassen. Ze worden spontaan uitgenodigd. Winkelmanager Maurice knipoogt naar Jos: ,,Hij heeft dit van te voren geregeld, dit is jouw Valentijnscadeau.” Jos speelt het spelletje mee, Jolanda kent Jos en weet wel beter. ,,We doen er haast nooit wat aan, maar dit is wel een heel leuke verrassing zo. We zijn nu dertig jaar samen; in het begin deden we nog wel wat romantische dingetjes maar dat slijt gaandeweg. Dus dit is geweldig.” Het vuur laait deze Valentijnsdag weer op tussen de twee, zoveel is duidelijk.