Volledig scherm

Hartje Breda: hoog bezoek uit Siberië

Het hele weekend wemelde het van de vogelspotters in Breda-Noord. Op maandagmorgen is dat toch net even anders....

Hoe goed we ook kijken in struikgewas en bomen, op het deels nog bevroren water en in de lucht, het lukt ons niet om het hoge bezoek uit Siberië te traceren bij de Waterakkers, het zo fraaie gebied tussen Breda-Noord en Teteringen. Wie we zoeken? De Siberische braamsluiper om precies te zijn, alias sylvia curruca blythi.

We hopen op de hulp van ervaren collega-vogelspotters, want daar barstte het nog van op zaterdag en zondag. Allemaal op zoek naar dat kleine grijs-bruin-witte vogeltje. Maar op maandag treffen we slechts één eenzame schaatser en een enkele wandelaar. Plus heel veel vogels, voor een leek voornamelijk ganzen en eenden.

We bellen met Henk Sierdsema uit Sint-Oedenrode, contactpersoon van de Stichting Vogels in Brabant. Hij is zelf niet in Breda gaan kijken, maar bevestigt dat de Siberische visite bijzonder is. “Onze eigen braamsluiper zit rond deze tijd al lang in Afrika. De oosterse of Siberische ondersoort trekt meestal ook naar het zuiden. Dus is het helemaal niet zo gek dat er zoveel spotters naar Breda zijn gekomen.”

Begin jaren ’80 werd voor het eerst in de winter een Siberische braamsluiper gesignaleerd in Nederland. “Dat was zo’n zeldzaamheid, dat iedereen dacht dat het een verkeerde waarneming was.”

De diverse soorten braamsluipers lijken dan ook erg op elkaar. “Eigenlijk zou je dna van de vogelpoep moeten kunnen onderzoeken, maar dat is nog maar zelden gelukt. Toch kun je met de camera’s van tegenwoordig wel vrij zeker vaststellen dat het in dit geval om de Siberische ondersoort gaat.”

De braamsluiper dankt zijn naam onder meer aan het feit dat het beestje erg zwijgzaam is, slechts een paar weken van het jaar zingt het het hoogste lied. Ook dat maakt het moeilijker te herkennen. Zeker voor een leek zonder verrekijker.

Wat resteert, is een onbevredigend gevoel. Misschien waren we wel heel dicht bij een bijzondere ontmoeting, maar we zagen niks. Ook geen Turkse tortel, krakeend, tafeleend, krooneend of Grote Canadese gans, die de ‘echte’ spotters een dag eerder wel troffen. Wat verderop recht een reiger zijn ranke hals. Met zijn snavel in de lucht lijkt het net of hij een lange neus maakt.

De rubriek Hartje Breda biedt een Bredase blik op Breda, met een liefdevolle knipoog. Dagelijks een blog online plus elke dinsdag, donderdag en zaterdag in uw krant.