Mades koppel vindt echte eigenaar van Elfstedenkruisje: 'Potverdorie... Ik heb me rot gezocht'

Zelfs de schaatsen had hij meegenomen naar Made. Havekotte, waarmee Sebastiaan Brand in 1985 de Elfstedentocht reed. Ook de inschrijvingskaart had hij bij zich. Maar op bezoek bij de familie Van Hulten kwam Brand gisteren op een krakend koude ochtend voor maar een ding: zijn Elfstedenkruisje. Dat had bijna 32 jaar in een schoenendoos gezeten bij Bert en Ria van Hulten. "Ik vind het schitterend", zegt Brand (75). Zijn ogen glimmen. "Eigenlijk is het zo veel mooier, dat ik het na 32 jaar toch nog heb. Potverdorie... Ik heb me rot gezocht. Hier had ik nooit meer op gerekend. Eindelijk zie ik Bert van Hulten!"

Ook Ria kon haar geluk niet op. "Geweldig, dit kruisje is voor meneer Brand. Het voelt alsof we een prijs hebben gewonnen. Proficiat!"

Door een wisseling bij de inschrijvingen waren enkele kruisjes bij verkeerde personen terechtgekomen. Bert van Hulten moest door werkomstandigheden passen voor de tocht in 1985. Zijn kaart werd aangeboden in Leeuwarden. "En dat startnummer was gunstiger dan de mijne, ik was gericht op de prestatie en een snelle tijd", zegt Brand, die zijn eigen inschrijving met een later startvak vervolgens aan iemand anders gaf. "Dat was meneer Zoetendaal. Ik kreeg een maand na de tocht zijn kruisje thuis in Waalwijk binnen. Hij vond mij wel en ik heb dat kruisje direct gegeven."

Langs elkaar af zochten Sebastiaan Brand en Bert van Hulten naar elkaar. Tevergeefs. De familie Van Hulten ging in Brands toenmalige woonplaats Waalwijk langs de deuren, terwijl Brand zocht in de plaats waar de familie Van Hulten in 1985 woonde: Haarsteeg. "Maar wij verhuisden vervolgens naar Made, dat is het hele probleem geweest", denkt Bert. Brand: "Je bent voor mijn huis langs gelopen! Alleen ik was zelden thuis. Het was werken en 's avonds sporten. Als we thuis aan het opruimen waren, dan zag ik die brief van de Vereniging de Friesche Elf Steden en ging ik weer eens bellen. Dat heb ik jaren zo gedaan."

Door in stuk in deze krant werd Brand getipt over het kruisje. "We hadden een nieuwjaarsbijeenkomst van gepensioneerden op de vliegbasis Gilze-Rijen en daar werd ik erop aangesproken." Het toeval wil dat hij slechts voor even in Nederland is. "Ik woon in Spanje en vlieg volgende week terug. Tussentijds verblijf ik in een chalet in Sprang-Capelle."  Over het kruisje heeft hij 'nooit wakker gelegen'. "Ik hoopte wel dat degene die mijn kruisje had af en toe aan mij zou denken."

Pijnlijker vindt hij zijn herinnering aan de Elfstedentocht van 1963. De barre omstandigheden noopten de organisatie om veel deelnemers van het ijs te halen. "Ze moesten me echt tegenhouden. Ik was zo kwaad! Ze zeiden: u hoeft niet verder te rijden, alle controleposten zijn gesloten en u krijgt geen kruisje."