Kerstbijlage, Bart van Ekkendonk

Bart van Ekkendonk (41), schaapherder, Dongen

,,Ik had bij de politie kunnen blijven zitten. Als ambtenaar zit je gebakken, maar ik had collega’s die elke dag liepen te klagen. Dacht: dat ga ik niet doen. Maar wat dan wel? Tot dan toe was ik eigenlijk overal ingerold. Na de middelbare school begon ik vanuit een bijbaan in de horeca. Eigenlijk wilde ik voor mezelf beginnen, maar op een gegeven moment wilde ik niet meer alleen ‘s avonds en in het weekend werken. Je hebt geen sociaal leven meer. Via een kennis ben ik toen bij de Lidl terechtgekomen, waar ik uiteindelijk filiaalmanager werd. Het hoofdkantoor was erg tevreden met me, maar ik was zelf niet tevreden. Merkte dat ik niet op mijn plek zat. Ik wilde Albert Heijn-service geven, maar dat zat niet in het Lidl-concept. Via het uitzendbureau ben ik toen bij de politie terecht gekomen. Eerst op een paar tijdelijke projecten. Dat ging goed en uiteindelijk heb ik als facilitair manager een grote reorganisatie mee begeleid. Ik heb daar twee jaar gewerkt, tot mijn 34e. Toen kwam ik tot de conclusie dat ik niet wilde blijven. Dan had ik achteraf altijd gedacht: hád ik maar…. Maar wat dan wel? Ik heb allerlei testen gedaan. Daar kwamen twee dingen uit. Piloot, maar ik snap nog steeds niet waarom, want dat leek me niks, en boswachter. Dat leek me ook niks, omdat je tegenwoordig heel veel op kantoor zit en het werk in de natuur vaak door vrijwilligers wordt gedaan. Maar het buiten bezig zijn trok me me wel. Nee, ik was in mijn vrije tijd nooit buiten bezig, maar toch. Ik had wel eens eerder gesolliciteerd op banen bij Natuurmonumenten en dat soort organisaties. Maar daar kom je bijna niet tussen. Omdat ik al wel een bordercollie had en die trainde, kwam ik in contact met een schaapherder en ben ik gaan kijken wat het vak inhield. Dat leek me wel iets en na een half jaar heb ik mijn baan opgezegd. In eerste instantie ben ik als ZZP-er voor andere schaapherders gaan werken. Ik vond het fantastisch. Sinds 2010 heb ik mijn eigen bedrijf met inmiddels duizend schapen en XX??? schaapherders in loondienst. Het is totaal anders dan wat ik eerst deed, maar zo divers. Ik ben zelfstandig, veel buiten, werk met dieren en met mensen, ben ondernemer. En dat servicegerichte deel van mij kan ik nog steeds gebruiken. Naar mijn klanten toe. Die moeten tevreden zijn, die bepalen de toekomst van mijn bedrijf. Het werk geeft zoveel voldoening. Die komt zeker niet uit de financiën, want ik verdien minder dan voorheen en maak veel meer uren. Er zijn weken bij dat ik zeven dagen per week twaalf tot achttien uur per dag maak, bijvoorbeeld in de lammertijd. Bij tijden is het ook rustiger, maar je bent altijd de hele dag bezig. En ‘s avonds ook nog administratie. Als je kijkt waarom ik uit de horeca ben gegaan…Ik hoef geen duur huis of dure spullen. Als ik om me heen kijk naar andere mensen denk ik wel eens: ben eens tevreden met wat je hebt. Maar er moet wel een balans zijn tussen financiën en werk, ook voor het thuisfront. Het is een zoektocht. Van alles wat ik gedaan heb, heb ik geleerd, en alles wat ik geleerd heb, gebruik ik nu. Ik heb de stap genomen om voor mezelf te beginnen en tot nu toe is het gelukt. Mijn bedrijf is elk jaar gegroeid. Mijn ambitie is om ergens een schaapskooi te hebben, zodat ik ook andere dingen kan ondernemen. Maar ik moet gewoon geduld hebben, ogen en oren openhouden. Voor nu ben ik tevreden en volgens mij zit je dan op je plek.’’