Bekend of onbekend: Gé Smit maakt het niet uit. Hij tikt zijn slachtoffers op de rug en voor je het weet sta je in zijn mobieltje met hemzelf over je schouder kijkend. Maak je onderdeel uit van zijn project You and Me. Net als mgr. Muskens, emeritus bisschop van Breda.
Honderden van die foto's zijn nu te zien bij Satelliet Meubelen in Breda, waar hij er een eethoek mee heeft verfraaid. Maar het project is eindeloos. Bredanaar Gé Smit (1952) is de man met de snelle camera. Zijn visitekaartje zou een opsomming kunnen zijn van een schier oneindige reeks functies, zoals: sr. art director, kunstschilder, onvermoeibaar mede-organisator, bedrijfsadviseur, coach, docent en vooral concepten-bedenker en -uitvoerder. Maar hij volstaat met Go Other Directions, afgekort tot G-O-D en bereikbaar via de hemelse verbindingsweg www.g-o-d-online.nl.
Pas op voor de niet te stuiten spraakwaterval! Ook dat is Gé Smit. Een interview met hem is een ononderbroken woordenstroom van één kant, vragen hoeven niet te worden gesteld, de antwoorden zijn al gegeven voordat de interviewer ook maar één woord heeft uitgebracht.
"Wat doe ik?", opent hij het offensief. "Docent communicatie en multimedia design aan Avans Hogeschool in Breda. Daar ook, maar dan bij St. Joost, begeleider van aankomende fotografen, grafisch vormgevers en autonome kunstenaars. En daar voorts lid van het team ABC (Avanced Business Creation). Bestuurslid van het Design Festival Breda. Trainer van ondernemers. Creatief coach van communicatiebureaus all over the world."
Iemand met zoveel bezigheden móet wel snel praten, anders gaat kostbare tijd verloren. Want hij heeft het dan nog niet gehad over zijn conceptboeken, zoals dat over het project You and Me, waarin achthonderd opnames komen. Een beeldverslag van 365 ontmoetingen in een jaar, elke dag één. Terwijl hij erover vertelt, staat hij op, pakt zijn mobieltje, neemt plaats achter de interviewer en voor die het weet staat hij in de telefoon.
De serie maakt deel uit van een veelomvattend gastvrijheidsproject, dat naar goed Hollands gebruik de Engelse benaming Hospitality heeft meegekregen. Daar hoort ook een project bij met duostoelen, waardoor iedereen die gaat zitten meteen zijn plaats kent ten opzichte van zijn stoelgenoot.
Samenwerking is sowieso een rode draad in alles wat Gé Smit doet. "Ik maak boeken over succesvolle duo's, mensen die met zijn tweeën een bedrijf runnen. Of dat nu is in Turkije of Italië, of desnoods in Breda, dat doet er niet toe."
Samen met zijn zoon Boris (21), een meer dan verdienstelijk golfer, draait hij het fotoproject Eighteen holes in wereldsteden. Ze slaan af op gedenkwaardige plaatsen in voorname steden, zoals op de Millenium Bridge in Londen of op 5th Avenue in New York.
Ze moeten er vroeg voor uit de veren, want als de verkeerschaos op die drukke plekken een feit is, kunnen ze de fotosessie schudden.
Even neemt Smit een slokje van zijn Spa Rood. De journalist grijpt zijn kans. Een vraag: Rust? Kent Gé Smit ook rust?
"Ik heb onlangs in een weekeinde besloten een boek te gaan schrijven. Go Other Directions. Een handboek om creatieven, denkers, ondernemers en studenten te leren wat ze kunnen doen met associëren, combineren en merkpositionering, branden (spreek uit: brenden) in goed Nederlands. Van niets iets maken, voor de lancering van succesvolle merken of ondernemingen. Associaties spelen daarbij een belangrijke rol. Belangrijk zijn de iconen waar iedereen mee te maken krijgt: geur-, gehoor-, voel- en kleuriconen. Je kunt impressies koppelen aan merken, door de manier waarop iemand tegen iets aankijkt omver te werpen. Neem het geur-icoon: ik zie een drol en zeg tegen studenten: zorg dat ik bij het zien van die drol ga denken aan Chanel nr. 5. Zo verander je de kijk van mensen op zaken. Je kunt de kijk van mensen op dingen ook veranderen door met 'consortiums' te werken. Groepjes formeren met mensen die normaal niets met elkaar te maken hebben. Een serveerster, een pastoor, een architect en ikzelf zouden tot ideeën kunnen komen die elk individueel nooit zou kunnen bedenken. Sprankelender dan ooit vermoed."
De vraag luidde echter: kent Gé Smit ook rust?
"In mijn atelier heb ik onlangs een project van zeven schilderijen afgerond. Thema: Seven good kisses'. Allemaal met twee mensen erop. Mijn atelier is de garage naast mijn huis. Maar eigenlijk is mijn atelier de hele stad. Op straat liggen iconen. Kleine elementen die niet opvallen, maar die een groot verhaal kunnen vertellen. Hoeveel duizenden van die witte plekjes bevinden zich niet op trottoirs? Uitgespuugde kauwgums. Duizenden verhalen! Want allemaal bevatten ze DNA van de mensen die erop gekauwd hebben. Verhalen die we letterlijk vertrappen. Over kauwgum gesproken, dan denken we toch aan Madonna, zeker? En waarom spuugt iemand een kauwgum uit terwijl hij over straat loopt? Associaties, kijken, kijken nog eens kijken."
Eh... de vraag luidde: kent Gé Smit ook rust?
"Ik heb een gezin, vrouw Moniek, zonen Boris van 21 en Pomme van elf en dochter Sonne, dertien. Ben fan van NAC, zit trouw op de tribune en ben trots op hun huidige prestaties. Ik zit al 35 jaar in het communicatievak. En ik snap het nog steeds niet. Ik wil het ook niet begrijpen, want als ik het begrijp is het niet leuk meer. Ik heb samen met anderen merken neergezet. Super de Boer ('Graag gedaan', met de ARA-groep in Rotterdam), de vierkante gehaktbal van kruidenmerk Silvo met Commpas Breda. Zelf ben ik ook nog steeds een merk in wording. Probeer mezelf te positioneren, zoals ik ook het bureau DLVS Worldwide meehelp het merk Herman den Blijker te positioneren."
Herman den Blijker? Daarmee is het niet gegeven antwoord op de - enige niet door hemzelf gestelde - vraag alsnog gekomen: Nee, Gé Smit kent géén rust.
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.



Sorteer reacties











