Tegenwoordig is het vooral een afhaalzaak, maar je



kunt er ook nog steeds



ter plekke eten. De laatste keer dat ik in Chinees- Indisch restaurant Pom Lai in Rijen ben geweest, was zeker dertig jaar geleden. Ik woonde toentertijd in dit leerdorp langs het spoor van Breda naar Tilburg en ging er eten met man en dochter, die toen een jaar of 3 jaar was. Een memorabele gebeurtenis, want de gebakken tomaten vlogen op een gegeven moment over tafel, waarop ik besloot dat 3 jaar toch echt te jong is voor een etentje buiten de deur, zelfs bij 'de Chinees'.



De inrichting van het restaurant op zich is niet veel veranderd: traditioneel, zoals bij de meeste Chinees-Indische restaurants. Groot verschil met vroeger is dat Pom Lai zich blijkbaar meer richt op afhaalmaaltijden dan op etende gasten. De restaurantruimte is hiertoe in tweeën gedeeld. Voorin staan nog een paar tafeltjes voor eters, achterin bij de balie is een soort 'wachtkamer', met stoelen aan de wand voor afhalers. De twee ruimtes worden gescheiden door een glazen wand. Maar waarschijnlijk is dat al jaren zo; ik weet het niet.



We moeten een beetje lachen, want we hebben van tevoren gereserveerd. Nou, die moeite hadden we ons kunnen besparen. Er is geen kip in het restaurant en die zal er de hele avond niet komen ook, behalve in gebakken vorm dan. Daarentegen is het een komen en gaan van mensen aan de afhaalbalie. Dat geeft de burger moed, vinden wij. De maaltijden van Pom Lai blijken in trek bij de Rijense bevolking.



We bestellen als voorafje saté ajam voor mijn tafelgenote en 2 mini-loempia's aan mijn kant van de tafel. Dat blijken er zes te zijn, maar eerlijk is eerlijk, ze zijn ook wel heel erg mini. Erbij wordt een lekker pittige rode saus geserveerd. De vier royale bedeelde stokjes saté ajam zijn ruim voorzien van pindasaus. Als extraatje staat op tafel een schaaltje knapperige kroepoek. De kipsaté is prima, vindt mijn gezelschap, het vlees is goed gaar en smakelijk.



In de tussentijd zet de goedlachse en vriendelijke gastvrouw de onvermijdelijk rechauds op tafel. Eén ding is in ieder geval niet veranderd: het is nog steeds veel, wat er op tafel wordt gezet. Mijn tafeldame heeft chuan ka fook besteld, een combinatie van garnalen, kipfilet, ossenhaas, cha siew (geroosterd varkensvlees) en groenten. Ik heb besloten om niet het geijkte te nemen, maar een keus te maken uit de 'speciaal aanbevolen Kantonese gerechten': kon bao kai ofwel kipfilet met cashewnoten en groenten in een pittige saus. Bij de gerechten wordt respectievelijk nasi en bami geserveerd.



Er valt allemaal niet zo veel op aan te merken. De gerechten zijn zonder meer smakelijk en vakkundig bereid, maar de gedachte aan eenheidsworst dringt zich op. Zelfs de als specialiteit aangewezen kon bao kai is een eigenlijk 'meer van hetzelfde'. En dat is jammer. Met een beetje moeite wat meer gevoel voor de eigen keuken en wat minder voor de gemiddelde smaak van de Nederlander zou Pom Lai zich best kunnen onderscheiden. Nu is het een restaurant voor de snelle en hongerstillende hap, maar niet iets waarvoor je een omweg zou maken.



Geef uw mening over dit restaurant op www.bndestem.nl/eten



Daar staan meer eetrecensies