Een beetje beduusd kijkt Johan (72) naar het briefje dat op zijn keukentafel ligt.
Zie ook:
Nog maar twee jaar geleden was Johan een fitte senior, zoals dat tegenwoordig zo mooi heet. ,,Ik heb nooit gezond geleefd. Altijd veel stress gehad, veel gerookt en gedronken. De laatste jaren niet meer hoor. Dus ik vond dat ik er goed mee weg kwam."
Toen hij kort na zijn 70ste verjaardag bloed ging doneren bij de bloedbank kreeg hij, zoals gebruikelijk, een bloedonderzoek. ,,Daaruit bleek dat mijn bloeddruk veel te hoog was. Ze stuurden me meteen door naar de huisarts." Die schreef bloeddrukverlagers voor en statines (cholesterolremmers).
,,Op een of andere manier is het daarna bergafwaarts met me gegaan", vertelt Johan. ,,Ik kreeg heel erg last van duizeligheid. Ik voelde me constant slaperig en futloos. Daarbij kwam dat ik huiduitslag kreeg. Rode vlekken die daarna gingen schilferen."
De huisarts probeerde andere medicijnen, maar de klachten bleven. ,,Een kennis tipte me dat ik in het Havenziekenhuis mijn medicijnen kon laten onderzoeken door de afdeling geriatrie. Dat heb ik gedaan. Helaas kwam daar niets uit." Ook werd Johan lichamelijk onderzocht. ,,Op een scan bleek toen dat ik een tia heb gehad, al was niet duidelijk hoe lang geleden. Volgens de arts was dát de oorzaak van de duizeligheid. Ik kreeg er medicijnen bij die bloedstolling tegengaan, om het risico op nieuwe tia's tegen te gaan. De bijwerking was, je raadt het al: duizeligheid en vermoeidheid."
En zo ging het met Johan almaar slechter. ,,Af en toe voel ik me Alice in Wonderland, verdwaald in de wondere wereld van de medische wetenschap." Onvast ter been als hij werd, maakte hij vorig jaar tijdens een uitje in Den Haag een flinke smak op het trottoir. ,,Schouder uit de kom. Daarvoor slik ik al bijna een jaar pijnstillers."
Een paar weken geleden raadpleegde hij de dokter omdat hij zo vaak moest plassen. ,,In het Sint Franciscus Gasthuis in Rotterdam heb ik toen een blaasonderzoek ondergaan, waarbij ik een infectie heb opgelopen. Vandaar dat ik er nu ook antibiotica bij gekregen heb. Oh ja, en medicijnen tegen een vergrote prostaat, want ook daar bleek ik een beetje last van te hebben. En twee medicijnen die de blaas rustiger maken. De bijwerking? Duizeligheid natuurlijk!"
Het naarste, zegt Johan, is dat hij nooit meer verkwikt wakker wordt. ,,Het voelt alsof ik in een permanente mist rondtast. Een periode ben ik er zelfs depressief van geweest. Dat gaat nu beter. Gelukkig ben ik over het algemeen goed in staat om het leven te nemen zoals het komt."
Maar toch zit het hem dwars: ,,Nog maar twee jaar geleden kon ik de hele wereld aan. Nu gebruik ik zoveel medicijnen dat ik niet meer wat nu de kwaal is en wat de bijwerking. Vaak denk ik: kan ik dit nu echt allemaal zomaar slikken? Wie heeft eigenlijk de regie?"
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
