article
1.6137703
Samen Eten en Drinken is een genoegen, óók in het gelijknamige restaurant in 's Gravenmoer. Samen Eten en Drinken. Niets zo leuk ongeveer als dát. Wij doen het deze donderdagavond bij SED in 's Gravenmoer.
SED: Smakelijk En Degelijk
Samen Eten en Drinken is een genoegen, óók in het gelijknamige restaurant in 's Gravenmoer. Samen Eten en Drinken. Niets zo leuk ongeveer als dát. Wij doen het deze donderdagavond bij SED in 's Gravenmoer.
http://www.bndestem.nl/extra/eten/sed-smakelijk-en-degelijk-1.6137703
2016-06-25T05:42:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6137704.1466779543!image/image-6137704.JPG
Lokaal Thema BS,Huishouding en verzorging,eten,samen eten en drinken,hermes,'s-Gravenmoer
Eten
Home / Extra / Eten / SED: Smakelijk En Degelijk

SED: Smakelijk En Degelijk

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Samen eten en drinken. Chef restaurant Paul Nieuwdorp wil 'voor iedereen een warme, smakelijke ervaring realiseren.' foto Else Loof/Pix4Profs
    Samen Eten en Drinken is een genoegen, óók in het gelijknamige restaurant in 's Gravenmoer. Samen Eten en Drinken. Niets zo leuk ongeveer als dát. Wij doen het deze donderdagavond bij SED in 's Gravenmoer.

    Nee, we hebben geen kortingsbon op zak en maken geen gebruik van de 'deal van de dag'. Een kennis die dat voor ons wel deed, zegt genoten te hebben, maar voegde daar wel aan toe: 'Je moet geen honger hebben als je bij SED gaat eten.'

    Dat klopt wel enigszins, ervaren wij deze avond zelf, maar wij beiden zijn geen liefhebbers van volgetaste borden. Daar is SED niet van. Wel van de plaatjes. Gang na gangetje blijkt dat de keuken veel oog heeft voor de presentatie. Waar de kwaliteit niet onder te lijden heeft.

    Dat laatste geldt niét voor het hoofdgerecht van mijn gaste, die heeft aangegeven dat zij de vegetarische versie van het viergangen verrassingsmenu verkiest. Haar hoofdschoteltje, meldt de gastheer, is lasagne met pompoen en truffel (gul geurend). De pompoen heeft in zich dat ze stevig gestimuleerd moet worden om tot smaak te komen en dat heeft de keuken nagelaten. Dus proeft de overkant enkel lasagne: "Ik ben de pompoen kwijt", stelt ze vast

    Maar een plaatje ís het!

    Zoals bijvoorbeeld ook geldt voor mijn ceviche van zeebaars met een carpaccio van asperge en een crème van zwarte knoflook.

    Een schilderij aan de wand toont veel vrolijke gezichten. De stoelen zijn comfortabel. "Montis", stelt de kenner tegenover me tevreden vast.

    We beginnen deze avond met een zacht broodje met gezouten boter en olijfolie. Waarna de gastheer ons als opwarmertje een meringue van komkommer en hangop van gember en gin-tonic presenteert. Hij tipt ons de blauwe siersteentjes waarop de amuses werden opgediend, niet te eten. Dat gebeurt een enkele keer, bevestigt hij. En dat kan hinder geven.

    De amuse (een bouillon van knolselderij met dungesneden asperges, bieslook en jonge groenten) smaakt ons eveneens erg goed.

    Wie zegt dat vegetarisch eten 'geen eten' is? Een mousse van bloemkool en maïs met chili, zeekraal, een crumble van pinda's (vegetarisch voorgerecht) en nog meer zaligs, wij bedoelen maar!

    Gaandeweg merken we dat de chef en zijn brigade steeds weer mooie en beslist smaakvolle combinaties weten voor te schotelen, waarin de elementen zoet, zuur, krokant en zacht op een prettige, kleurrijke manier met elkaar in verbinding staan. Een enkel steekje valt daarbij wel. Mijn scholfilet, gecombineerd met een schuimende saliesaus, crème van doperwt, groene asperges, gele peen en artisjok, is wat te zout, wat ook geldt voor de schilderachtige compositie aan de overkant. De gastheer en keuken schrikken blijkbaar zo van deze boodschap, dat mijn hoofdgerecht (lamskoteletjes) zo ongeveer zonder zout wordt aangeleverd. Maar beter te weinig dan te veel. En hoewel ik beslist een liefhebber van rood vlees ben, hadden deze koteletjes wel een paar tikken langer op het vuur mogen blijven.

    Het nagerecht is wel weer top. Waarmee we tevreden besluiten.