Lore (zittend) en Nico van Beekveld (rechts) met hun jonge team medewerkers in het uit zijn as herrezen restaurant Vroenhout. foto Awé Krijger/het fotoburo
Restaurant Vroenhout in Roosendaal had een prima reputatie toen het krap twee jaar geleden tot de grond toe afbrandde. Anno 2012 staat Vroenhout er weer en mag je gerust spreken van een wederopstanding.
Zie ook:
Letterlijk herrezen uit de as. Restaurant Vroenhout aan de rand van Roosendaal brandde een kleine twee jaar geleden tot op de bodem af. Het echtpaar Nico en Lore van Beekveld wist op het nippertje aan de vuurzee te ontkomen. Dit drama en vele traumatische ervaringen in de periode van vergunningaanvragen en wederopbouw verder, openden ze begin november van het afgelopen jaar de deuren weer.
Geen oude, donkere, rietgedekte en romantische boerderij meer, maar een modern en ruim restaurant, met veel glas en toch met een vette knipoog naar de landelijke omgeving waarin het bedrijf gesitueerd is. Met terrassen vóór en achter, maar daar merk je in de winter helaas niet zo veel van.
Meesterkok Nico van Beekveld liet pal na de brand al weten dat hij vast van plan was de draad weer op te pakken op het van zijn restaurant bekende hoge niveau. Inclusief een 'Bib gourmand' in de Michelingids, een onderscheiding voor een goede keuken tegen een betaalbare prijs (menu van 35 euro).
Om met de deur in huis te vallen: daarin lijkt hij zonder meer te slagen. Hij heeft zich omringd met vier jonge koks en ook de bediening heeft een stevige verjongingskuur ondergaan. Het enthousiasme van de jeugd druipt ervan af. En het vakmanschap ook, want de dames en heren in keuken en bediening mogen dan wel jong zijn, ze hebben links en rechts al aardig wat (sterren-)ervaring opgedaan. We strijken neer bij open-haardvuur voor het aperitief, een heerlijk glas cava met huisgemaakte kaasstengeltjes en -blaadjes.
De menukaart is figuurlijk voer voor lekkerbekken, de amuses die verschijnen zijn dat letterlijk: coppa di Parma (nekstuk van het beroemdste varken van Italië) met eendenrillette en als tweede proeverijtje doperwtenmousse met zwezerik. Een perfecte introductie van waartoe de keuken in staat is.
We nemen een menu met bijpassend wijnarrangement en beginnen met een glas van Domaine Marcel Deiss uit de Elzas. In tegenstelling tot de meeste wijnen uit deze Noord-Franse streek nu niet gemaakt van één druivenras, maar van een mélange. Met - dat verraadt het zoetje - een duidelijke aanwezigheid van Gewürztraminer.
Deze wijn begeleidt op voortreffelijke wijze de paté van haas met vossenbesjesgelei (als een 'matje op het bord'), confit van haas (langzaam aan het bot gegaard vlees) en superzachte kastanjepuree met vruchtenstroopje. Allemaal heel subtiel, het meest subtiel is wel de perencompote die in de hazenpaté 'verstopt' is. Dit gerecht is tot in detail perfect: de presentatie is een lust voor het oog, de smakencombinatie - met bitter, zoet, zout en zuur - is een lust voor de mond.
Het is midden in de wildtijd en dus gaan we lekker wild verder. Als hoofdgerecht komt een tournedos van het hert op tafel, ook alweer begeleid door prachtige bijgerechtjes: een 'loempiaatje' (!) van bospaddenstoelen, een puree van crosnes (een soort Japanse aardappel) en een saus met ranse kruidenlikeur chartreuse. Hier drinken we een prima passende Montes Alpha (2009) van de carmenèredruif uit Chili bij, compleet met uitleg door de jeugdige sommelier gepresenteerd.
Haast ongemerkt komt diezelfde jongeheer even later met een schuiertje de loper schoon vegen. Dit getuigt van perfectie, net zoals het fraai vormgegeven serviesgoed, het mooie glaswerk en het moderne bestek. Hier heeft men oog voor detail.
Als vervolgens de dessertwijn wordt ingeschonken, blijven we lyrisch, want Pedro Ximenez vult de glazen. Dat is een druivenras dat geteeld wordt in Andalusië, Zuid-Spanje en waarvan heerlijke zoete wijnen worden gemaakt. Vol smaakimpressies van pruim, rozijn, turf, noten. Het nagerecht zelf is een savarin van chocolade, gezoete rode-koolgelei en een mousse van Baileys en koffie-ijs. De savarin (een soort koekje met onder meer eieren, noten, bruinesuiker en natuurlijk chocolade) vormt met alle 'bijlagen' een waardige afsluiting van een godenmaal. Als we chef Nico van Beekveld complimenteren met zijn wederopstanding na ellendige tijden, blijft hij bescheiden. Hij is dankbaar dat hij goed personeel heeft weten te vinden, iets dat wonderwel vrijwel vanzelf ging.
"We hebben eerst geadverteerd, maar kregen geen echt serieuze reacties. Enkele weken voor de opening kwamen de spontane sollicitaties binnen en hadden we ruime keus."
Hij heeft goed gekozen: onze ervaring verdient het predikaat 'uitstekend'.
Geef uw mening over dit restaurant op www.bndestem.nl/eten
Daar staan meer eetrecensies
© BN DeStem 2012, op dit artikel rust copyright.
Wij plaatsen alleen reacties die ondertekend zijn met uw voornaam, achternaam en woonplaats.
Sorteer reacties
