article
1.6113794
Afgelopen weken domineerden zware onweersbuien met wateroverlast de nieuwsbulletins. Vooral in Oost-Brabant en Limburg trad herhaaldelijk overlast op. Klimaatverandering of toeval?
Weerblog: Dichtgetimmerde tuinen werken wateroverlast in de hand
Afgelopen weken domineerden zware onweersbuien met wateroverlast de nieuwsbulletins. Vooral in Oost-Brabant en Limburg trad herhaaldelijk overlast op. Klimaatverandering of toeval?
http://www.bndestem.nl/extra/dossiers/weerblog/weerblog-dichtgetimmerde-tuinen-werken-wateroverlast-in-de-hand-1.6113794
2016-06-16T11:42:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6113806.1466077334!image/image-6113806.JPG
blogpagina,weerblog
Weerblog
Home / Extra / Dossiers / Weerblog / Weerblog: Dichtgetimmerde tuinen werken wateroverlast in de hand

Weerblog: Dichtgetimmerde tuinen werken wateroverlast in de hand

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Afgelopen weken domineerden zware onweersbuien met wateroverlast de nieuwsbulletins. Vooral in Oost-Brabant en Limburg trad herhaaldelijk overlast op. Klimaatverandering of toeval?

    We kunnen terugkijken op een wisselvallige periode in Nederland. Stabiel zomerweer was ver te zoeken en van tijd tot tijd trokken zware plensbuien over Nederland. Toch waren de verschillen groot, op sommige plekken viel de neerslag met bakken naar beneden terwijl er nog altijd plekken zijn in Nederland waar het te droog is.

    Maar het waren vooral de hevige plensbuien die in ons geheugen gegrifd staan. In de media verschenen beelden van ondergelopen straten, kelders en parkeergarages en snelwegen die door modderstromen onbegaanbaar waren geworden. De discussie over klimaatverandering laaide weer op.

    De grote neerslagsommen in korte tijd werden door velen gezien als het bewijs van de opwarming van de aarde en de toename van weersextremen in eigen land. En toeval of niet, de buien trokken dagenlang over dezelfde regio. Met name de regio

    Deurne – Boxmeer – Heeze moest het ontgelden.

    Stationer lagedrukgebied
    Verantwoordelijk voor het ontstaan van de buien was een lagedrukgebied dat dagenlang stationer lag boven centraal Duitsland. Doordat er weinig stroming stond, trokken de buien bovendien erg langzaam. Het vele aanwezige vocht in de atmosfeer werd door de buien opgepikt waardoor de waterinhoud van de buien enorm hoog was. Omdat de buien nauwelijks van plaats veranderden, kon een bui dus gemakkelijk ‘uitregenen’ in dezelfde regio.

    Het patroon van het ontstaan van zware buien in dezelfde regio was toe te schrijven aan de positie van het lagedrukgebied, dat zoals gezegd niet van z’n plek veranderde gedurende een week. Domme pech voor die regio’s, zo kun je wel stellen. Het valt moeilijk te bewijzen dat de ligging van een lagedrukgebied is toe te schrijven aan klimaatverandering. Wel is het zo dat door de opwarming van de aarde er zwaardere buien zullen voorkomen in de toekomst. Voor het ontstaan van de zwaarste buien is namelijk warmte nodig.

    Warme opstijgende luchtbellen zorgen voor de ontwikkeling van cumulus wolken die uiteindelijk een bui kunnen vormen. Hoe meer warmte en vocht er voorradig is, hoe meer inhoud een bui kan bevatten.

    Hype
    Hoewel de afgelopen periode als extreem bestempeld kan worden, zijn zomerse onweersbuien met wateroverlast van alle tijden. Alleen zijn de tijden veranderd. Vroeger was een lokale onweersbui met wateroverlast alleen lokaal of regionaal nieuws. De zware buien van afgelopen periode waren een hype voor de media. Iedere bui met wateroverlast werd breed uitgemeten in de media, terwijl het ‘slechts’ een lokaal gebeuren was. Door de komst van internet, social media en snelle communicatiemiddelen weten en horen we steeds meer.

    Dichtgetimmerde tuinen
    In relatie tot klimaatverandering werd wel pijnlijk duidelijk dat het gevaar niet altijd van de rivieren of de zee komt, maar in dit geval letterlijk van boven. Afgelopen jaren is veel tijd en geld geïnvesteerd om de dijken op orde te krijgen.

    We voelen ons daardoor nu beter beschermd tegen hoog water. Maar als het water ineens met bakken naar beneden komt, blijken we helemaal niet zo goed gewapend te zijn. Het water kan nergens heen. En daar werken we zelf aan mee. Steeds meer tuinen worden dichtgetimmerd met stenen.

    Gazonnen, planten en bloemen komen steeds minder voor. Het water kan daardoor niet meer de grond in, maar blijft staan of wordt afgevoerd naar het laagste punt. De rioolcapaciteit is niet berekend op zoveel waterafvoer in korte tijd. Het is daarom van groot belang om niet meteen met de beschuldigende vinger naar de overheid te wijzen, maar zelf ook je eigen steentje bij te dragen door een tuin in te richten waarvoor een tuin bedoeld is: met planten en bloemen en eventueel een gazon.

    Paul Begijn is stormchaser en werkt bij Natuurmonumenten. Hij komt uit Zeeuws-Vlaanderen, maar woont thans in Tilburg.