Een vertrouwd beeld voor ieder van ons. De plek waar van alles te doen is. Van Zoomerspelen tot tentoonstelling. Van lekker eten bij La Pucelle tot luisteren naar een lezing in de Hofzaal. Maar dat Markiezenhof stond er nog niet eens zo lang geleden heel beroerd bij. En deze maand is een goed moment om dat nog eens in herinnering te brengen. Want eind mei is het precies 25 jaar geleden dat koningin Beatrix naar Bergen op Zoom kwam om Het Markiezenhof officieel te openen. De restauratie was toen zo goed als klaar.

Vanaf begin jaren zestig was er gewerkt aan het complex. Dat fungeerde tot 1957 als kazerne en was als zodanig ingericht. Ook stonden er op het terrein allerlei bijgebouwtjes. En waren er tal van veranderingen aangebracht. Houten trappen waar we nu stenen exemplaren aantreffen. En de galerij zoals we die nu op de eerste binnenplaats kennen was dichtgemetseld, zodat de ruimte gebruikt kon worden. Dat het Markiezenhof van begin negentiende eeuw tot eind jaren vijftig dienst deed als kazerne is in feite de redding van het gebouw geweest, is nu de algemene overtuiging.

Immers, het moest onderhouden worden. Een oud gebouw waarbij dat niet gebeurt, gaat al snel verloren. Het Markiezenhof is gerestaureerd naar de inzichten van die tijd. Hoe het stadspaleis er in het verleden echt heeft uitgezien, weet niemand. Wat we nu zien is een reconstructie. Zo zou het geweest kunnen zijn. Het is goed zoals het is, denk ik dan maar. En eigenlijk moeten we er blij mee zijn, als ik luister naar Ad van den Bulck, voorzitter van de Geschiedkundige Kring en stadshistoricus Yolande Kortlever. Want nu zouden we het niet meer zo doen. Restaureren betekent nu iets zoveel mogelijk laten zoals het is. En dan heb ik het niet eens over geld. Want dat is er ook veel minder dan toen.