Dacht ik, want er bleek een derde betekenis. De radiopiraat. Net zo uitgestorven als de dodo of de wolharige mammoet? Mooi niet. En zoals sufgebeden monniken stug boeken bleven overschrijven na de uitvinding van de drukpers, gebruiken radiopiraten in het internettijdperk nog gewoon een zendantenne.

Ieder zijn hobby, zou je zeggen, maar daarmee zijn de autoriteiten het niet eens: twintig amateur-538'jes uit de lucht gehaald. Ze verstoorden namelijk niet alleen legale radiostations en politie-walkietalkies maar ook apparaten, van garagedeuren tot cv-installaties. (Als je denkt dat het eindelijk goed komt met de zomer, kan het dus ook een ether-etter zijn, die met zijn radiokanaal de thermostaat op dertig heeft gezet.)

Doet me denken aan mijn oom, tevens boomkweker en buurman. In de jaren '80 had hij een vroege versie van de mobiele telefoon: een wit, hoekig toestel dat via een uitschuifspriet van een meter verbinding maakte met de vaste lijn. Handig voor op de akker. Soms gebeurde het dat wij tv keken en het beeld plots vager werd. Vervolgens klonk krakerig de telefoonstem van mijn oom, zodat het Journaal ineens leek te gaan over de verkoop van driejarige eiken.

Dat gebeurt tegenwoordig niet meer, zo'n ongewenste voice-over. Wel valt altijd mijn autoradio uit als ik door Roosendaal rijd, nota bene een stad met een enorme zendmast. Sinds het bericht over de etherpiraten snap ik dat: het zal een zendamateur zijn die, uit protest tegen die rotcontroleurs, doorlopend een minuut stilte uitzendt. Wanneer gaat de Piratenpartij dáár nu eens iets tegen doen?