article
1.6191277
Veertien maanden heeft ie geduurd, mijn militaire diensttijd. We kregen eerst drie maanden opleiding en daarna moesten we paraat zijn. Als pantserinfanteristen bij het 48ste PAINFBAT in Den Bosch.
Column: Van de straat
Veertien maanden heeft ie geduurd, mijn militaire diensttijd. We kregen eerst drie maanden opleiding en daarna moesten we paraat zijn. Als pantserinfanteristen bij het 48ste PAINFBAT in Den Bosch.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-van-de-straat-1.6191277
2016-07-13T21:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6039947.1463994291!image/image-6039947.jpg
Breda,Geestelijk leven,Politiek Lokaal,Buitenlandse politiek,Politiek en bestuur,Cultuur, kunst en recreatie,Column,hermes
Columns
Home / Extra / Columns / Column: Van de straat

Column: Van de straat

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Veertien maanden heeft ie geduurd, mijn militaire diensttijd. We kregen eerst drie maanden opleiding en daarna moesten we paraat zijn. Als pantserinfanteristen bij het 48ste PAINFBAT in Den Bosch.

    Wij moesten in geval van oorlog de Russische tanks tegenhouden op de Noord-Duitse laagvlakte. Daartoe beschikten we over de YP, een gepantserd DAF-voertuig. De pantserplaten waren sterk genoeg om kogels van niet al te zwaar kaliber af te weren. Voor tanks waren ze geen partij. Gelukkig hadden we anti-tankwapens waarmee je zo’n rijdend fort op enige afstand zou kunnen raken.

    De enige keer dat we echt moesten uitrukken met onze YP’s, was iets meer dan 41 jaar geleden, naar De Punt vanwege de treinkaping. Onder leiding van Peter van Uhm, die, als jong beroeps- luitenantje, onze pelotonscommandant was. Een geweldige vent, toen al.

    De veertien maanden dienstplicht kwamen we vooral door met drinken en blowen. Het slechte kazernevoer moesten we zelf betalen, net als de overnachtingen in gammele bedden. Maar we kregen de man wel tegen de 900 gulden per maand aan soldij.
    Eigenlijk zaten we in een heel beschermd milieu op die kazerne. We hoefden niet na te denken. Dat werd voor ons gedaan.

    We kregen orders en toen we eenmaal paraat waren, kwamen er amper nog orders. Dus hingen we rokend en drinkend rond op de kazerne. En o ja, de Duitse tv kwam ons filmen, omdat we lang haar tot op de schouders mochten hebben.

    Als je het jaren later over je diensttijd hebt, blijk je dat in de eerste persoon meervoud te doen. Dat duidt erop dat er een wij-gevoel geweest moet zijn.

    Ben ik in dienst een man geworden? Nee. Was het zinloos? Ja. Maar je was in mijn tijd veertien maanden van de straat. Momenteel lijkt dat voor het CDA het voornaamste argument voor herinvoering van de dienstplicht.