article
1.5697904
We kwamen van boven de rivieren, op de vlucht voor randstedelijke verschijnselen. ‘In Brabant is het groener en de lucht is er schoner’, zeiden mijn ouders.
Column: (V)lucht
We kwamen van boven de rivieren, op de vlucht voor randstedelijke verschijnselen. ‘In Brabant is het groener en de lucht is er schoner’, zeiden mijn ouders.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-v-lucht-1.5697904
2016-02-05T22:22:35+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.5652167.1453471248!image/image-5652167.jpg
Nederland,Politiek Lokaal,columns,column,hermes
Columns
Home / Extra / Columns / Column: (V)lucht

Column: (V)lucht

Foto's
1
Reacties
Reageer
    We kwamen van boven de rivieren, op de vlucht voor randstedelijke verschijnselen. ‘In Brabant is het groener en de lucht is er schoner’, zeiden mijn ouders.

    Ik was acht en wist alleen dat ik mijn vriendinnetjes op de basisschool kwijt raakte. Het groen kon me gestolen worden. De schone lucht ook. Telkens als we de Moerdijkbrug over reden om naar ons nieuwe huis in Oudenbosch te gaan, kneep ik mijn neus dicht en riep ik vanaf de achterbank: „Mest! Het stinkt hier naar mest!”

    De mestlucht in bepaalde jaargetijden wende. Nu woon ik alweer het grootste deel van mijn leven in West-Brabant. Toen ik van Bergen op Zoom naar Breda was verhuisd, kon ik nog twee jaar meegenieten van de geur van de oude suikerfabriek. Als ik riep dat die stonk, werd ik altijd gecorrigeerd: „De suikerfabriek? Die stinkt niet! Die riekt!”

    Ethyleenoxide ruik je niet. Shell Moerdijk heeft er 25 ton van gelekt. Ik moest opzoeken wat het was, voordat ik het verontrustende karakter van dit nieuws snapte. Geen fijn spul. Kankerverwekkend, als je te veel binnen krijgt.

    Er is geen risico voor de volksgezondheid geweest, beweert Shell Moerdijk. Maar een giftig gas stroomde wel twee maanden lang ongemerkt onze lucht in, omdat iemand een afsluiter open liet staan! Ondanks alle maatregelen die ons waren beloofd, na de ramp bij Chemiepack en na de explosie bij Shell Moerdijk in 2014.

    Ik heb er geen woorden voor. Wel een liedje, denkend aan al onze ritjes over de Moerdijkbrug: ‘Vluchten kan niet meer’.