article
1.5032122
Als u deze column leest, ben ik inmiddels in Nepal. Twee maanden na de verwoestende aardbevingen. Het doel van mijn trip is om te bespreken hoe ik de zwaar getroffen bevolking in het afgelegen Tsum Valley het beste kan helpen met wat ingezameld geld. En om troost te bieden aan mijn vrienden in Kathmandu.
Column: Troost
Als u deze column leest, ben ik inmiddels in Nepal. Twee maanden na de verwoestende aardbevingen. Het doel van mijn trip is om te bespreken hoe ik de zwaar getroffen bevolking in het afgelegen Tsum Valley het beste kan helpen met wat ingezameld geld. En om troost te bieden aan mijn vrienden in Kathmandu.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-troost-1.5032122
2015-06-25T21:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.3863285.1414500794!image/image-3863285.jpg
column,columns
Columns
Home / Extra / Columns / Column: Troost

Column: Troost

Foto's
1
Reacties
Reageer

    Als u deze column leest, ben ik inmiddels in Nepal. Twee maanden na de verwoestende aardbevingen. Het doel van mijn trip is om te bespreken hoe ik de zwaar getroffen bevolking in het afgelegen Tsum Valley het beste kan helpen met wat ingezameld geld. En om troost te bieden aan mijn vrienden in Kathmandu.

     

    Het zal niet gemakkelijk zijn om rond te lopen in die door natuurgeweld verminkte hoofdstad, waar ik zo veel mooie momenten heb gekend. Om te zien hoe mensen, die abrupt dakloos zijn geworden, in provisorische tenten schuilen voor de moessonbuien, nog steeds bang voor naschokken.

    Het is mijn zoveelste bezoek aan Nepal en niet voor de eerste keer zal ik er zelf ook troost zoeken en vinden. Dat is een van de vele mooie dingen aan dit land, aan dit volk.
    Ondanks of misschien juist dóór hun eigen armoede, ellende en de onrechtvaardigheid dat zo’n natuurramp juist hen moet treffen, laten ze je zien en voelen hoe je gelukkig kunt zijn met wat je wél hebt. Ook al zijn dat misschien nog slechts herinneringen.

    Vandaag nemen in Breda familie en vele vrienden afscheid van een dierbare makker van me, zo veel te jong overleden. Duizenden kilometers verderop zal ik in een boeddhistische tempel een boterkaarsje branden voor hem en terugdenken aan de vele gekke en mooie momenten: tranen van het lachen, tranen van verdriet. Het lot heeft bepaald dat ik mij deze zo bijzondere dag niet in mijn eerste, maar in mijn tweede thuisland bevind.
    Misschien is dat juist wel mooi.

    Troost bieden, zoeken en vinden. In Kathmandu. Niet ver van het dak van de wereld, dicht bij de hemel.

    Ciao, Bas. Namaste.