article
1.6077919
Lekker authentiek en niet toeristisch, vonden mijn gezin en ik het Marokkaans woestijnstadje dat we drie jaar terug bezochten. En dat was het. Maar toen ik in mijn uppie de stoffige straatjes indook, landden iets te veel mannenhanden op mijn arm en kreeg ik kiezelstenen naar mijn hoofd.
Column: Mix en match
Lekker authentiek en niet toeristisch, vonden mijn gezin en ik het Marokkaans woestijnstadje dat we drie jaar terug bezochten. En dat was het. Maar toen ik in mijn uppie de stoffige straatjes indook, landden iets te veel mannenhanden op mijn arm en kreeg ik kiezelstenen naar mijn hoofd.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-mix-en-match-1.6077919
2016-06-03T20:36:58+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6039952.1463994371!image/image-6039952.jpg
Nederland,Politiek Lokaal,columns,column,hermes
Columns
Home / Extra / Columns / Column: Mix en match

Column: Mix en match

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Lekker authentiek en niet toeristisch, vonden mijn gezin en ik het Marokkaans woestijnstadje dat we drie jaar terug bezochten. En dat was het. Maar toen ik in mijn uppie de stoffige straatjes indook, landden iets te veel mannenhanden op mijn arm en kreeg ik kiezelstenen naar mijn hoofd.

    Voor u een verkeerd beeld krijgt: mijn gezin en ik hebben er een heerlijke vakantie gehad. Dat was te danken aan de Marokkaanse dame die ik in het stadje kende, in wiens familiehuis we mochten vertoeven.

    Overal waar we met onze Marokkaanse dame kwamen, was het feest. Ik voelde me welkom. Dat kwam zo: we práatten met elkaar, dus we kenden elkaar. Met respect voor de plaatselijke gebruiken.

    Deze week was ik hulpmoeder en nam ik een verkeersexamen af. Eerst fietsten de kinderen uit mijn eigen woonwijk langs. Allemaal geslaagd! Daarna volgden achttien leerlingen van een islamitische basisschool. De meesten hadden niet met hun ouders geoefend, en wisten de weg niet. Sommigen reden op een te kleine fiets. Het leek bijna of ze van een andere wereld kwamen dan die van mijn eigen elfjarige. Drie reden door rood en zakten.

    Oók deze week, hoorden onze journalisten verhalen van allochtone mensen die dagelijks op racisme stuiten. Een vrouw wordt op haar werk bespuugd vanwege haar hoofddoek. Een ander wordt steeds aangehouden.
    Sylvana Simons, zondag voor de eerste keer in Breda optredend als voorvrouw van de partij Denk, is nu zo vaak op sociale media gevierendeeld dat ze aangifte heeft gedaan.

    Zó komen we niet verder, mensen. Onbekend maakt onbemind. Of we er zin in hebben of niet, we moeten elkaar snel beter leren kennen voor het verder mis gaat. Mixen en matchen. Met respect voor de medemensen met hoofddoek én voor de gewoonten in ons kleine, best wel fijne kikkerland.