article
1.6240292
Vorige week had ik aardbeien die me bijna deden janken van geluk, zo lekker waren ze. En zo goed. Want vier dagen na aanschaf was er nog niet eentje rot en was de smaak in intensiteit alleen maar toegenomen. Ik had ze bij de groentenboer gekocht en ze waren best prijzig. Maar omdat ik niet, zoals zo vaak, de helft had weg hoeven te kieperen, viel de prijs per stuk eigenlijk reuze mee.
Column: Made
Vorige week had ik aardbeien die me bijna deden janken van geluk, zo lekker waren ze. En zo goed. Want vier dagen na aanschaf was er nog niet eentje rot en was de smaak in intensiteit alleen maar toegenomen. Ik had ze bij de groentenboer gekocht en ze waren best prijzig. Maar omdat ik niet, zoals zo vaak, de helft had weg hoeven te kieperen, viel de prijs per stuk eigenlijk reuze mee.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-made-1.6240292
2016-08-03T21:25:25+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6039947.1463994291!image/image-6039947.jpg
Breda,Geestelijk leven,Politiek Lokaal,Buitenlandse politiek,Politiek en bestuur,Cultuur, kunst en recreatie,Column,hermes
Columns
Home / Extra / Columns / Column: Made

Column: Made

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Vorige week had ik aardbeien die me bijna deden janken van geluk, zo lekker waren ze. En zo goed. Want vier dagen na aanschaf was er nog niet eentje rot en was de smaak in intensiteit alleen maar toegenomen. Ik had ze bij de groentenboer gekocht en ze waren best prijzig. Maar omdat ik niet, zoals zo vaak, de helft had weg hoeven te kieperen, viel de prijs per stuk eigenlijk reuze mee.

    Beekers Berries stond er op het doosje en bij nadere bestudering bleken ze uit Made te komen. Made in Made, beter kan het niet, tenzij het om een dreigende vliegenplaag gaat. Maar zonder dollen, in verpakking, presentatie en sortering kon je proeven dat er toewijding in die aardbeien zat. Als ze bij Beekers een prijzenkast hebben, mag daar van mij de cup voor de lekkerste aardbeien in.

    Zaterdag kocht ik in een moment van onoplettende gemakzucht toch weer aardbeien bij de supermarkt. Ik ben ook maar een mens en misschien wel daarom was ik zo teleurgesteld. De aardbeien waren goedkoop, groot en van Nederlandse bodem volgens het doosje. Het waren vruchten die in een enkele hap het verschil tussen waterig en sappig lieten proeven.

    Het vocht dat eruit vloeide, deed in geur eerder aan een te lang gebruikt vaatdoekje denken dan aan naar meer smakend vruchtvlees. Een regelrechte belediging van de smaakpapillen. Voor alle duidelijkheid: in beide gevallen ging het om in kassen geteelde zomerkoninkjes.

    Waarom draaien zoveel voordeeltjes in de supermarkt zo vaak uit op een klap in mijn gezicht? En waarom ben ik zo goedgelovig dat ik na elke volgende afstraffing van mijn vertrouwen toch nog mijn andere wang aanbied? Misschien heeft het te maken met arrogantie. Of met spraakverwarring. Dat de knol die mij als citroen wordt verkocht, geen onooglijke aardvrucht zal zijn, maar een raspaard.