article
1.5051975
Of ik last heb van tropenkolder? Valt reuze mee. Woensdag meende ik toch echt een joekel van een aap van mijn balkon te zien springen, een dag later maakte mijn bed ’s ochtends een kort, akelig dansje, maar dat is hier volstrekt normaal. Verder alles goed, naar omstandigheden.
Column: Koude rillingen
Of ik last heb van tropenkolder? Valt reuze mee. Woensdag meende ik toch echt een joekel van een aap van mijn balkon te zien springen, een dag later maakte mijn bed ’s ochtends een kort, akelig dansje, maar dat is hier volstrekt normaal. Verder alles goed, naar omstandigheden.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-koude-rillingen-1.5051975
2015-07-02T23:10:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.3863285.1414500794!image/image-3863285.jpg
column,columns
Columns
Home / Extra / Columns / Column: Koude rillingen

Column: Koude rillingen

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Of ik last heb van tropenkolder? Valt reuze mee. Woensdag meende ik toch echt een joekel van een aap van mijn balkon te zien springen, een dag later maakte mijn bed ’s ochtends een kort, akelig dansje, maar dat is hier volstrekt normaal. Verder alles goed, naar omstandigheden.

    In Nepal is het dan ook slechts 30 graden en worden we dagelijks verwend met een verkoelende hoosbui. Van zo’n grote afstand is het makkelijk praten. Toch werkt het op mijn lachspieren: de heetgebakerde hysterie in ons kikkerlandje bij enigszins afwijkende meteorologische omstandigheden. Nee, dan hier! In Kathmandu zijn de mensen nog veel meer overgeleverd aan de grillen van de natuur. Kunnen sinds de aardbeving dakloze vrouwen en kinderen niet lekker naar het zwembad als het 30-plus is. Ze schuilen in tenten of onder een stinkende vrachtwagen op een braakliggend terrein voor de verzengende zon. Die truck staat daar niet voor de lol, ook veel wegen zijn te zwaar beschadigd, zeker voor zo’n kolos op wielen.

    Er zijn watertanks bij die tentenkampen. Maar het water is lauw en smaakt naar chloor. Geen koele dorstlesser.

    Gisteren was ik in Sankhu, 20 kilometer van de hoofdstad. Ondanks de steile klim naar het zo prachtig gelegen Bajrayogini tempelcomplex, en ondanks het broeierige weer, kreeg ik koude rillingen bij het aanschouwen van de ravage. Een schitterende oude stad, in één minuut veranderd in een grote ruïne, waar desondanks het leven doorgaat en kinderen tussen de brokstukken op straat spelen.
    Wat een verschil met onze keurige Hollandse achtertuintjes, waar we onder een kingsize parasol - ijskoude pils of prosecco bij de hand - lekker mogen klagen: ‘Moeder, wat is het heet!’