article
1.6499932
Oma woont sinds kort in het verzorgingshuis. Weg van haar eigen appartement en het vertrouwde uitzicht op de Dorpsstraat, dat haar gevoel van eenzaamheid verjoeg. Ze kan moeilijk wennen, vergeet steeds waar alles ligt.
Column: 'Heeft meneer de verzekeraar zelf weleens urenlang in een natte luier gezeten?'
Oma woont sinds kort in het verzorgingshuis. Weg van haar eigen appartement en het vertrouwde uitzicht op de Dorpsstraat, dat haar gevoel van eenzaamheid verjoeg. Ze kan moeilijk wennen, vergeet steeds waar alles ligt.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-heeft-meneer-de-verzekeraar-zelf-weleens-urenlang-in-een-natte-luier-gezeten-1.6499932
2016-10-07T08:03:54+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6039952.1463994371!image/image-6039952.jpg
Nederland,Politiek Lokaal,columns,column,hermes
Columns
Home / Extra / Columns / Column: 'Heeft meneer de verzekeraar zelf weleens urenlang in een natte luier gezeten?'

Column: 'Heeft meneer de verzekeraar zelf weleens urenlang in een natte luier gezeten?'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Oma woont sinds kort in het verzorgingshuis. Weg van haar eigen appartement en het vertrouwde uitzicht op de Dorpsstraat, dat haar gevoel van eenzaamheid verjoeg. Ze kan moeilijk wennen, vergeet steeds waar alles ligt.
     

    Haar eigen seniorenappartement zit via een gang en binnendeur vast aan het verzorgingshuis. De afstand is ongeveer twintig meter. Toch moest oma verhuizen. De verzorgers van het tehuis komen niet aan de andere kant van de binnendeur. Zo luiden de regels.

    Omdat oma vaak te laat bij het toilet is, krijgt ze luierbroekjes in het verzorgingshuis. Het zijn er te weinig. Ze vraagt om meer. De zorgverzekeraar zegt dat oma’s plas in twee luierbroekjes per 24 uur past. Zo luiden de regels.

    Vaak is oma nat. Dan voelt ze zich vies en ruikt ze. Soms krijgt ze verkeerde luierbroekjes. Die zakken onder haar rok uit. Soms heeft ze diarree. Diep ongelukkig, half onder de ontlasting, ondergaat ze dan het gemopper van de verzorgster over de luiers.

    Na vele smeekbedes om meer luierbroekjes heeft de zorgverzekeraar van oma een ‘oplossing’: als oma niet voor broekjes kiest maar voor luiers, krijgt ze er drie per etmaal. ‘Die luiers hebben meer opnamecapaciteit’. Oma krijgt ze alleen niet zelf aan en uit. Zo verdwijnt haar allerlaatste restje toiletzelfstandigheid.

    De  is boos op oma’s familie. Die vroeg of hij zelf wel eens urenlang in een natte luier heeft gezeten. Ongepast, noemt hij die vraag. Of hij echt denkt dat oma’s plas in drie luiers per etmaal past? ‘Zo luiden de regels.’

    De kinderen van oma kopen nu zelf extra luierbroekjes. Ze vragen zich af hoe dat moet met de ouderen voor wie niemand die vijftig euro per maand bijbetaalt. Geen kwaal heeft oma’s lach ooit kunnen verjagen.

    Deze week zei ze: ‘Van mij hoeft het zo niet meer.’