article
1.6105469
Het fijne van een reünie is dat ik altijd de jongste ben. Of lijk. En de knapste, op zeker. De enige die niet ouder is geworden. Het maakt niet uit of we nou zo’n bijeenkomst hebben met scholieren van vroeger, mijn voetbalclub of met voormalige collega’s: al meteen bij binnenkomst in zo’n doorgaans bedompt zaaltje monster ik de boel en concludeer dat al die knarren er behoorlijk op achteruit zijn gegaan. Behalve deze jongen, natuurlijk.
Column: De Reünie
Het fijne van een reünie is dat ik altijd de jongste ben. Of lijk. En de knapste, op zeker. De enige die niet ouder is geworden. Het maakt niet uit of we nou zo’n bijeenkomst hebben met scholieren van vroeger, mijn voetbalclub of met voormalige collega’s: al meteen bij binnenkomst in zo’n doorgaans bedompt zaaltje monster ik de boel en concludeer dat al die knarren er behoorlijk op achteruit zijn gegaan. Behalve deze jongen, natuurlijk.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-de-re%C3%BCnie-1.6105469
2016-06-14T02:00:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6039942.1463994232!image/image-6039942.jpg
columns,Column,hermes,Nederland
Columns
Home / Extra / Columns / Column: De Reünie

Column: De Reünie

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Het fijne van een reünie is dat ik altijd de jongste ben. Of lijk. En de knapste, op zeker. De enige die niet ouder is geworden. Het maakt niet uit of we nou zo’n bijeenkomst hebben met scholieren van vroeger, mijn voetbalclub of met voormalige collega’s: al meteen bij binnenkomst in zo’n doorgaans bedompt zaaltje monster ik de boel en concludeer dat al die knarren er behoorlijk op achteruit zijn gegaan. Behalve deze jongen, natuurlijk.
     

    Laat ik mij hier beperken tot de mannen. Van vrouwen heb ik ook verstand, maar die weten voor zo’n vergelijkend warenonderzoek tijdens de bitterballen nog wel eens wat te verdoezelen met een corrigerend hulpmiddel hier en een smeersel daar.

    Maar die fossielen van de andere sekse nemen vaak de moeite niet. Dragen olijk geruite blouses vooral over de broek, gaan met hun restantje grijs naar de tientjeskapper en bestuderen de boel met brilmonturen die Christus al uit de tijd vond.

    Het ergst zijn de types met hersenverkalking die jou eerst een minuut aangapen en vervolgens tot de conclusie komen dat jij een ander bent. Of reünisten die thuis nog fan­-tas-­ti-sche foto’s hebben gevonden en daarop mensen aanwijzen aan wie ze zulke leuke herinneringen hebben, juist degenen die jij na jarenlange therapie uit het geheugen hebt kunnen verbannen.

    Ongelooflijk zonde van de avond. Zeker als je die ene ravissante mevrouw ziet van wie je al had gehoopt dat ze zou komen. Zou zij jou nog kennen? Dus vraag je deze en gene waar nou toch het toilet is, pakt onderweg een plat watertje mee en spreekt haar aan. ’Hee, jij hier! Goh. Leuk. Alleen?’

    Net als zij er een dikke twintig kilo af heeft bedacht en gezellig dichterbij komt, duikt een kale klets op.

    ‘Bassie! Kun jij nog heugen hoe wij ooit onder de grote kerk tegen zo’n politiebus stonden te kotsen?’

    Reünies... Kan niet wachten op de volgende.