article
1.5171205
De verontrustende berichten over het groeiende tekort aan ouderenzorg zetten een mens aan het denken. Voor mijn moeder (84) wordt gelukkig goed gezorgd, maar geldt dat ook nog voor de hulpbehoevende oudjes van 2025? En zou er anno 2040 een Huize Avondrood beschikbaar zijn voor mijn generatie?
Column: Avondrood
De verontrustende berichten over het groeiende tekort aan ouderenzorg zetten een mens aan het denken. Voor mijn moeder (84) wordt gelukkig goed gezorgd, maar geldt dat ook nog voor de hulpbehoevende oudjes van 2025? En zou er anno 2040 een Huize Avondrood beschikbaar zijn voor mijn generatie?
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-avondrood-1.5171205
2015-08-20T21:59:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.3863285.1414500794!image/image-3863285.jpg
column,columns
Columns
Home / Extra / Columns / Column: Avondrood

Column: Avondrood

Foto's
1
Reacties
Reageer
    De verontrustende berichten over het groeiende tekort aan ouderenzorg zetten een mens aan het denken. Voor mijn moeder (84) wordt gelukkig goed gezorgd, maar geldt dat ook nog voor de hulpbehoevende oudjes van 2025? En zou er anno 2040 een Huize Avondrood beschikbaar zijn voor mijn generatie?
     

    In het clubhuis mijmeren we daar wel eens over met vrienden; dat we ons eigen verzorgingshuis oprichten!! Met prominent een bruine bar, waarin we géén bingo of Breng eens een zonnetje-middag organiseren met liedjes van voor de oorlog. Oh nee, veel van mijn vrienden spelen in een band, dus gaan wij krasse kroeglopers straks voor knallende avonden met live-muziek uit ‘onze’ tijd!

    Raakt een van ons slecht ter been en verliest een ander het licht in zijn ogen of hoofd? Helpen we elkaar toch? De lamme en de blinde, weet u wel? En: ‘He ain’t heavy, he’s my brother...’
    Natuurlijk zijn die licht benevelde dromen uitermate naïef. Want zo werkt het niet, besef ik iedere keer bij een bezoek aan mijn moedertje. Zorg vraagt om professionals, geduldige vrijwilligers, om ruimte, om apparatuur. Om zo ontzettend veel meer.

    Toch laat het idee van een eigen bejaardevriendenkot me niet los.

    We verkopen onze huizen, de (nog) handige helft van mijn vrinden knapt zelf een bestaand pand op. (Ik smeer de broodjes.)

    Als de overheid dan voor zulke zo nobele initiatieven een oude-kameraden-zorgsubsidie in het leven roept, kunnen we daar aangepaste bedden en badkameraccessoires, rollators, thuiszorg, et cetera van betalen!

    Een naam voor ons rustoord weet ik ook al. Niet Huize Avondrood, maar The Never Lonely Hearts Club.

    Inderdaad, naar de klassieker van The Beatles. Uit 1967. ‘Onze’ tijd.

    Ook wij worden oud…