article
1.6599807
Zeker met Allerzielen vind ik het tamelijk fascinerend om te kijken wie precies op die datum, 2 november, zijn overleden. Nou, dat zijn bepaald niet de minsten!
Column: Allerzielen
Zeker met Allerzielen vind ik het tamelijk fascinerend om te kijken wie precies op die datum, 2 november, zijn overleden. Nou, dat zijn bepaald niet de minsten!
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-allerzielen-1.6599807
2016-11-01T22:30:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.6039823.1464339525!image/image-6039823.jpg
column,columns
Columns
Home / Extra / Columns / Column: Allerzielen

Column: Allerzielen

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Zeker met Allerzielen vind ik het tamelijk fascinerend om te kijken wie precies op die datum, 2 november, zijn overleden. Nou, dat zijn bepaald niet de minsten!

    Toneelschrijver George Bernard Shaw bijvoorbeeld. Auteur en filmregisseur Pier Paolo Pasolini. In eigen land vallen drie namen het meest op. Wie herinnert zich niet de gruwelijke moord op Theo van Gogh, 2-11-2004?

    Typisch genoeg ook al een regisseur, schrijver en nog veel meer. Op exact dezelfde dag liet tevens een fietsende creatieveling het leven: Gerrie Knetemann. Regisseur van koersen en schrijver van een zeer authentiek wielervocabulaire.

    In 2011 overleed op deze dag wederom een zeer veelzijdig man. Hij was bakkerszoon, soldaat, tolk, komiek, zanger, acteur en columnist. Rijk de Gooyer.

    Mijn broer en ik noemden hem ‘Broodje lever’. Dat was geen vileine verwijzing naar diens drankzucht, maar het resultaat van een onschuldig dagje Mokum. Niet gewend aan loslopende beroemdheden belandde ik aan het einde van de dag bij Broodje van Kootje op het Leidseplein.

    Terwijl ik daar mijn zachte puntje met eiersalade verorberde, stormde een man binnen en riep, als ware het een dienstbevel: Broodje lever!! Ik kon mijn ogen en oren niet geloven, hapte naar adem: ik stond oog in oog met één van de meest befaamde en beruchte kroegtijgers van het land: Rijk de Gooyer!

    Daarna: één zwart gat…. Ik kan me niets meer herinneren van mijn ontmoeting met deze held van grammofoonplaat, witte doek en vooral beeldbuis. Behalve: Broodje lever.

    Ook op de kop af vijf jaar na zijn dood word ik alleen al bij het lezen van de legendarische naam Rijk de Gooyer uitermate vrolijk. En waarom niet? Bij het herdenken van dierbare zielen die ons zijn ontvallen, past naast een traan ook een lach.