article
1.5847268
Nederland is het mooiste land ter wereld. Daar mogen we nu met 17 miljoen mensen van genieten. Als wij thuiskomen van vakantie, zeggen mevrouw Bas en ik het altijd. Lekker. Gezellig. Thuis.
Column: 17 miljoen
Nederland is het mooiste land ter wereld. Daar mogen we nu met 17 miljoen mensen van genieten. Als wij thuiskomen van vakantie, zeggen mevrouw Bas en ik het altijd. Lekker. Gezellig. Thuis.
http://www.bndestem.nl/extra/columns/column-17-miljoen-1.5847268
2016-03-21T22:59:00+0000
http://www.bndestem.nl/polopoly_fs/1.3935590.1414500756!image/image-3935590.jpg
Nederland,Cultuur, kunst en recreatie,columns,Column,hermes
Columns
Home / Extra / Columns / Column: 17 miljoen

Column: 17 miljoen

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Nederland is het mooiste land ter wereld. Daar mogen we nu met 17 miljoen mensen van genieten. Als wij thuiskomen van vakantie, zeggen mevrouw Bas en ik het altijd. Lekker. Gezellig. Thuis. 

    Zo’n land vind je nergens; alleen jammer dat er zoveel zeikerds wonen. Ooit in Denemarken een gezellig café gezocht? Wel eens aan een Spaans streekziekenhuis geroken? Een Italiaan van veertig bij zijn mama aan de borst zien janken omdat er geen werk en geen huis voor hem is? Recent nog op een autostrade in België gereden? Een kop koffie in Zwitserland besteld? 

    Joh, dan mogen wij in dit altijd zo opgeruimde Nederland nergens over klagen. Op de lagere school leerde ik nog dat we met elf miljoen mensen wel heel erg op elkaar begonnen te kluiten in een van de dichtst bevolkte landen ter wereld. Hadden wij in ons dorp weinig last van. De enige allochtonen waren de Chinees van restaurant Pom Lai en een KNIL-militair plus aanhang. En wij.

    Wij kwamen van Amsterdam, waren in die tijd voor sommigen ook een bezienswaardigheid. Zoiets als een Syriër nu. Als ik voor mijn moeder snel een pakje Blue Band aan de overkant moest halen, dienden wij meteen te betalen, waar de halve straat het tot zaterdag op rekening mocht zetten in een schrift. ‘Want met die Amsterdammers weet je maar nooit.’

    Ondertussen wonen we met die multimegamix in een land waar lege gevangenissen worden verkocht. Waar de politiek zich hooguit druk maakt om een verdwenen bonnetje of een ‘minder minder’ kraaiende collega. Waar nog geld is voor onderzoek naar de schadelijke effecten van waterpijp roken. Waar je bijna niet meer meetelt zonder een paar ruggen aan tatoeages.

    Nederland waar in de lente de schoonmaakazijn is uitverkocht. In dat land wil ik wonen. En als er nog een paar bij willen komen, schikken wij maar een beetje in.